hansısa anda elə
gəlir ki, mən onu görmürəmsə, o da məni görmür.
– АnasteyĢa, sonuncu dəfə soruĢuram, yuxuda nə görürdün?
– Əlində qamçı vardı.
Kristian əlimi üzümdən götürür.
– Doğrudan?
– Hə, – deyirəm və qıpqırmızı qızarıram.
– Deməli, düzəlməyinə ümid var. Mənim bir neçə qamçım var.
– Hörmə çəhrayı dəridən?
О gülür.
– Yüzəyüz beləsini də taparam, – Kristian deyir və onun boz gözləri
həzzdən parlayır.
Əyilərək o, məni yüngülcə öpür, ayağa qalxır və yerdən bokser
tumanını götürür. Ah, yox… o gedir. Tez saata baxıra:, hələ 10.00-a iyirmi
dəqiqə qalır. Tədricən yataqdan qalxıram, məĢq Ģalvarı və maykanı əynimə
geyinirəm, sonra yenə, ayaqlarımı çarpazlayaraq və otururam ona baxıram.
Onun getməsini istəmirəm. Nə edim?
– AybaĢın nə vaxt olur? – Kristian düĢüncələrimi dağıdaraq soruĢur.
– Ona heç dözümüm yoxdur, – prezervativi göstərərək deyinir, sonra onu
yerə qoyur və Ģalvarını geyinir.―Hə?‖ deyə təkid edir, mən cavab
vermədikdə isə intizarla üzümə baxır, sanki hava haqda rəyimi bilmək
istəyir.
Poxa düĢdük də! Bu, özəl informasiyadır.
– Gələn həftə, – əllərimə baxaraq donquldanıram.
– Kontrasepsiya məsələsini həll etmək gərəkdir.
Əmr verməyi necə də xoĢlayır! Səfeh görkəmlə ona baxıram, osa
çarpayıda oturaraq corablarını, ayaqqabılarını geyinir.
– Həkimin varmı?
303
www.vivo-book.com
BaĢımı yelləyirəm. Biz yenidən aktivlər üzərində nəzarətin baĢqasına
ötürülməsi mövzusuna qayıtmıĢıq, yüz səksən dərəcəlik növbəti dönüĢ.
Kristian üzünü turĢudur.
– Öz həkimimi sənin yanına göndərəcəm. Bazar günü, səhər, sən
yanıma gələnədək. Ya da səni evimdə müayinədən keçirər. Necə olsun?
Bu nə deməkdir: o, mənə təzyiq göstərmir? Haqqını ödədiyi daha bir
dəlilik… hərgah öz maraqlarına uyğun.
– Sənin evində.
Deməli, bazar günü onu mütləq görəcəm.
– YaxĢı, vaxtı sənə bildirərəm.
– Gedirsən?
―Getmə… Mənimlə qal, xahiĢ edirəm‖, – qıĢqırmaq istəyirəm.
– Hə.
―Axı niyə?‖ – sual dodaqlarımdan qopmağa hazırdır. Bunun əvəzinə
pıçıldayıram:
– Nəylə