n füsunkar
ağırlıq qazanır. Daxili ilahəm öz otağının qapısından lövhə asıb: ―Narahat
olmayın!‖.
Kristian hardasa baxıĢ sahəmdən kənardadır. Gözlərim qapanır.
– Sizi darıxdırıram, miss Stil?
Özümə gələrək və baĢımı kəskin halda qaldıraraq Kristianı görürəm.
O, qarĢımda dayanıb və baxıĢları ilə üzərimdə qəzəb dəliyi açır. Poxa
düĢdük: o, yatdığımı görüb! Ġndi nə olacaq? Ürkərək ona baxıram;
baxıĢlarında hərarət oyanır.
– Ayağa qalx! – Kristian əmr edir.
Qorxa-qorxa qalxıram. О, mənə baxır, kinayəylə dodaqlarını əyir.
– Deyəsən, taqətsizsən.
Utanaraq baĢımla təsdiqləyir və qızarıram.
– Dözümlülük, miss Stil. – О, gözlərini qıyır. – Mən hələ səni
əməlli-baĢlı qayırmamıĢam. Əllərini önə qoy, sanki dua edirsən.
Mən yayğın halda gözlərimi döyürəm: ― Sanki dua edirsən!?‖ Dua
edirəm ki, mənimlə kobud rəftar etməyəsən. Əmri icra edirəm. Kristian
biləklərimi kabel qarmaqlarıyla bağlayır. Lənət Ģeytana! Kristiana sarı
boylanıram.
– TanıĢ gəlir? – o soruĢur – gülüĢünü gizlətmədən.
Ah, iĢə bir bax a! ―Kleytons‖dan alınan plastik kabel qarmaqları.
Ġndi hər Ģey aydındır. Ağzımı açaraq Kristiana baxıram, bədənimin
adrenalin çatıĢmazlığından necə sancıladığını duyuram. Hə, o, istəyinə nail
oldu, – yuxudan tam ayılmıĢam.
– Bu da qayçı, – Kristian deyir və mənə göstərir. – Səni istənilən an
azad edə bilərəm.
Əllərimi ayırmağa çalıĢır, buxovların möhkəmliyini yoxlayıram;
plastik ağrıdıcı halda dərimə keçir, amma biləklərimi boĢ saxladıqda buna
dözmək olar.
– Gedək.
365
www.vivo-book.com
Kristian əlimdən tutaraq məni dördsütunlu çarpayıya doğru aparır.
Onun mələfələri tünd-qırmızı rəngdədir, künclərə isə buxovlar bərkidilib.
– Mən çox istəyirəm, daha çox, – Kristian qulağıma pıçıldayır.
Ürəyim dəlicəsinə döyünür yenidən. Ġlahi!..
– Söz verirəm, hər Ģey çox tez bitəcək. Yorulmusan, sütuna söykən.
QaĢlarımı çatıram. Deməli, çarpayıda olmayacaq? Sən demə, mən
ovuclarımı açıq qoya bilərəmmiĢ. Ġtaətkarlıqla oyma ağac sütundan
yapıĢıram.
– AĢağı! –