n itir.
Kəsik tənəffüs arasından mən cırılan cığaranın çatırtısını eĢidirəm.
Çox yavaĢca Kristian içimə soxur və hərəkət etməyə baĢlayır. О-о… ilahi.
Bu ağrıdıcıdır və həm də xoĢdur, incə və kobuddur eyni zamanda.
– Ağrıtmır? – deyə o pıçıldayır.
– Yox, yaxĢıdır, – deyə cavab verirəm.
Və o içimdə daha bərkdən hərəkət etməyə baĢlayır, güclü təkanlarla,
yenə və bir daha, amansızcasına, rəhmsiz, mən yenidən son həddə olana
qədər.
160
www.vivo-book.com
– Qurtar, balaca, – Kristian düz qulağımın dibində xırıltılı səslə deyir
və mən onun ətrafında minlərlə xırda hissəciklərə bölünürəm. – Hə, əla.
Daha bir güclü hərəkət və o donub-qalır, yüksək nöqtəyə çataraq.
Kristian yuxarıdan düz üstümə sərilir, bütün çəkisi ilə, məni dəhĢətlə
sıxaraq. Mən bağlı əllərimi onun boynuna salıram, var gücümlə onu
möhkəm tutmağa çalıĢıram. BaĢa düĢürəm ki, bu kiĢidən ötrü hər Ģeyə
hazıram. Mən cismim və ruhumla ona məxsusam. O, heç təsəvvür edə
bilmədiyim dünyanı mənim üçün kəĢf edib. Və o, məni daha uzaqlara aparır,
çox uzaqlara. О-о… mən nə edim?
Kristian dirsəyinə dayaqlanır və öz boz gözləriylə diqqətlə məni
süzür.
– Görürsən, ikilikdə bizə necə xoĢdur. Və sən mənim olsan, hər Ģey
daha yaxĢı olacaq. Ġnan mənə, АnasteyĢa, mən sənə elə aləmləri açacağam
ki, onların varlığı haqqında heç gümanın olmayıb.
Onun sözlərində düĢüncələrimə cavab var. Və hər Ģey hələ
üzgünlükdə olarkən və ona baxarkən sözlərin mənasını pis anlayıram.
Qəfildən holldan səs eĢidilir. Mən o an nə baĢ verdiyini anlamıram.
– Əgər o, hələ də yataqdadırsa, deməli, xəstələnib, Kristian heç vaxt
günortaya qədər yatmır.
– Missis Qrey, xahiĢ edirəm.
– Тeylor. Nə baĢ verir? Mən oğlumu görmək istəyirəm.
– Мissis Qrey, o tək deyil.
– ―O tək deyil‖ nə deməkdir?
– Deməli, yanında kimsə var.
— А-а…
Hətta mən qadın səsində inamsızlıq duyuram. Kristian gözlərini
bərkdən döyür və geniĢlənmiĢ bəbəkləriylə saxta dəhĢətlə mənə baxır.
161
www.vivo-book.com
10-cu fəsil
O, tələsik içimdən çıxır,