sanki
çağırılmamıĢ fikirləri qovur və əsl centlmen jestiylə liftdən çıxmaq üçün
mənə yol verir. O kimi aldadır? O heç də centlmen deyil. Tumanım ondadır.
Böyük yolsuzluq maĢını olan ―Audi‖də Teylor gəlib çıxır. Kristian
arxa qapını mənimçün açır və mən bütün zərifliyimlə avtomobilə otururam,
həm də alt paltarın imkan verdiyi ədəbsizliklə. Tanrıya Ģükür, Keytin paltarı
dizə çatır və bədənə sıx gəlir.
MaĢın I-5 Ģosesiylə Ģütüyür, Kristianla birgə susuruq – Teylorun
susqun varlığı bizi çəkindirir. ġimala doğru getdikcə Kristianın əhvaliruhiyyəsi
dərkedilən, həm də dəyiĢkən və kefsizdir. Kristian nə haqdasa
düĢünür, pəncərəyə baxaraq məndən nə qədər uzaqlaĢdığını duyuram. О, nə
haqda düĢünür? SoruĢa bilmərəm. Teylor yanımızda ikən nə barədə danıĢa
bilərik ki?
– Rəqs eləməyi harda öyrənmisən? – ürkək-ürkək soruĢuram.
О, mənə sarı çevrilir, fənərlərin sayrıĢan iĢığında gözlərinin ifadəsini
oxumaq mümkün deyil.
374
www.vivo-book.com
– Bunu bilmək istədiyinə əminsən? – o, sakitcə cavab verir.
– Hə, – sözü güclə çölə çıxarıram.
– Missis Robinson rəqs etməyi xoĢlayırdı.
Ən pis bəsirətlərim doğruldu. О qadın Kristiana yaxĢı dərs verib və
bu fikir mənə əzab verir: özüm ona heç nə öyrədə biməyəcəm. Xüsusi
qabiliyyətlərim yoxdur.
– Yəqin ki, yaxĢı müəllimədir.
– Hə, yaxĢı, – Kristian sakitcə deyir.
Mənə elə gəlir ki, baĢım ürpənir. Doğrudanmı ən yaxĢı Ģeylər ona
qismət olub? Kristian belə qapalı olana qədər? Yoxsa o qadın Kristiana içini
kəĢf etmək imkanı verib? О elə əziz və nəvaziĢli ola bilir ki... Ġxtiyarsız
olaraq gülümsəyirəm, məni necə qucaqladığını, qonaq otağında necə dövrə
vurduğumuzu xatırlayıram... Bu, elə gözlənilməzdi ki... həm də tumanım
onun cibindədir.
Hə, bir də Qırmızı ağrı otağı. Biləklərimi ixtiyarsız ovuĢdururam...
Gör bir nazik plastiklər qızların baĢına nə oyun açır. Bunu da Kristiana o
qadın öyrədib, ya da Kristianı korlayıb – bu, baxıĢ bucağından asılıdır.
Hərgah Zülmətdə missis Robinsonsuz da ola bilərdi. Qəfildən