müddətə çıxıb getməliyəm. Corciya əvvəlkindən
də çox adamı cəlb edir. DiĢlərimi fırçalamağa baĢlayıram, Kristian qapını
döyür.
– Ġçəri keç, – diĢ məcunu ilə dolu ağzımla kəkələyirəm.
412
www.vivo-book.com
Kristian astanada dayanır, pijama Ģalvarı ombalarından asıla qalıb və
mən adətən olduğu kimi, bədənimin hər bir hüceyrəsinin necə canlandığını
duyuram. О, qurĢağadək çılpaqdır və mən bu mənzərədən zövq alıram,
sanki təĢnədən ölürəm, osa soyuq dağ çeĢməsidir. Kristian soyuqqanlılıqla
baxır, sonra gülümsəyərək mənə doğru gəlir. BaxıĢlarımız güzgüdə toqquĢur
– bozla mavi. DiĢlərimi fırçalamağı bitirirəm, fırçanı yaxalayır və gözümü
bir an belə kənara çəkmədən Kristiana uzadıram. О, sakitcə fırçanı götürür
və ağzına soxur. Özümdənrazı halda gülümsəyirəm və onun gözlərində
cavab gülüĢü oynaĢır.
– Utanmayın, diĢ fırçamdan istifadə edin, – Kristian azca kinayə ilə
deyir.
– Çox sağ olun, ağa.
Mən Ģən halda gülümsəyirəm, hamam otağından çıxır və yataq
otağına yollanıram. Bir neçə dəqiqədən sonra Kristian da gəlib çıxır.
– Bilirsən, bugünkü axĢamı belə təsəvvür eləmirdim, – o, narazı
halda donquldanır.
– BĠrdən mən özümə toxunmağa icazə verməsəydim?
О, çarpayıda oturur, ayaqlarını çarpazlayır.
– АnasteyĢa, axı mən sənə demiĢdim. Əlli çalar... Mən ağır uĢaqlıq
dövrü yaĢamıĢam. Niyə beynini bu cür zibillə doldurursan?
– Səni yaxĢı tanımaqdan ötrü.
413
www.vivo-book.com
– Sən məni artıq yaxĢı tanıyırsan.
– Bunu hansı haqla deyirsən?
Üzümü ona tərəf tutaraq diz üstə otururam. О, narazı halda gözlərini
süzdürür.
– Yenə gözünü süzdürürsən. Bunu sonuncu dəfə etdikdə məni
ĢapalaqlamıĢdın.
– Elə indi də edərdim.
Mənə ilham gəlir.
– DanıĢ və Ģapalaqla.
– Nə?
– EĢitdiyin.
– Mənimlə alver edirsən?
Onun səsində təəccüblü inamsızlıq var. BaĢımla təsdiqləyirəm. Hə…
baĢqa nə edim ki?
– DanıĢıqlara baĢlayıram.
– AnasteyĢa, bu, sən deyən deyil.
– YaxĢı. DanıĢ, mən də gözlərimi süzdürüm.
О uğunub gedir və mən qayğısız Kristiana tamaĢa eləmək