etiraf edirəm.
Bu qısa müddətdə mənə necə əziz ola bilib? Ürəyimə girib… hərfi
mənada desək.
Kristian gülümsəyir, gözlər parlayır.
– Mən darıxacam. DüĢündüyündən də çox.
Onun sözləri qəlbimi qızdırır. Ola bilərmi ki, o doğrudan da, mənə
daha artığını versin? Kristian yanağımı sığallayır, əyilir və incəliklə öpür.
AxĢam mən əsəbi halda stulda qurcalanır və intizarla ―Sietl
Ġndependent PabliĢn‖dən olan mister C. Haydı gözləyirəm; bu günə olan
ikinci müsahibədir, ən mühümü. Birincisi əla keçdi, amma söhbət bütün
439
www.vivo-book.com
ABġ ərazisini əhatə edən təmsilçilikləri ilə nəĢriyyat konqlomeratından
gedir və mən redaktorun çoxsaylı köməkçilərindən biri ola bilərəm. Nəhəng
korporasiyanın öncə məni udmasını, sonrasa necə tüpürəcəyini təsəvvürümə
gətirirəm. Yox, SĠP daha yaxĢıdır. Yerli müəlliflərə ixtisaslaĢmıĢ, maraqlı
və nadidə müĢtərilərlə iĢləyən kiçik, müstəqil nəĢriyyat.
Mebel çox deyil, amma deyəsən bu, kasıblıq əlaməti deyil, dizayner
tapıntısıdır. Ġri, tünd-yaĢıl, dəri divanlardan birində oturmuĢam. Bu divanlar
Kristianın oyun otağında olanlara oxĢayır. Dərini sığallayıram... o, bu
divanlarda görən nəylə məĢğul olur? Burda düĢüncələrçün geniĢlik yaranır,
amma mən özümü dürtməliyirəm: bura bundan ötrü gəlməmiĢəm. Katibə –
gənc afroamerikalı qadın iri gümüĢü sırğalar taxıb və uzununa daranmıĢ
saçları var. GörünüĢü... belələri ilə rahat dil tapıram. Arada-bərədə o,
baxıĢlarını monitordan ayırır və dostyana gülür. Mən utanaraq
gülümsəyirəm.
Təyyarə bileti sifariĢ vermiĢəm – anam sevincdən göyün yeddinci
qatındadır – və artıq əĢyalarımı toplamıĢam, Keyt isə məni hava limanına
çatdırmağa söz verib. Kristian özümlə ―mak‖ və ―blekberri‖ni götürməyi
tapĢırıb. Onun amiranə ahəngini xatırladıqda gözlərimi süzdürürəm, amma
artıq təəccüblənmirəm. O, hər Ģeyi nəzarətdə saxlamağa adət edib – bu
onunçün mühümdür – o cümlədən məni. Amma hərdən elə güzəĢtcil olur
ki... Kristian kübar, mehriban, hətta centlmen olmağı bacarır. Bu zaman onu