Ģüaları altında yuxudan
qalxaraq gözlərimi döydüyüm bir vaxtda melodik səs davam edir.
– Salam, ana.
Qəddimi düzəldir və gülümsəyirəm.
– Yarım saatdan sonra gedirik. Fikrini dəyiĢməmisən? – xəfifcə
soruĢur o.
– Yox-yox, sizinlə olacam. – Əsnəməmi nə qədər gizlətmək istəsəm
də, alınmır.
– Əcəb cihazdır. – О, noutbukuma iĢarə edir.
О-o, lənət Ģeytana!
– Bu… – saxta qayğısızlıqla deyirəm.
Gördü? Boyfrendim peyda olandan ondan heç nə gizlətmək olmur.
– Kristian borca verib. Bununla kosmosa da uça bilərsən, indi
məktubu göndərib internetdən çıxacam.
Burda nə var ki? ġübhəli nəzərlə mənə baxıb anam çarpayıya oturur
və sürüĢən tellərimi qulağımın arxasına keçirir.
– О, sənə məktub yazır?
475
www.vivo-book.com
О-o, lənət, lənət!
– Hə.
Qayğısız görkəmimdən heç nə qalmadı və mən rəng alıb-rəng
verirəm.
– Yəqin darıxır.
– Yəqin ki, ana.
– Nə haqda yazır?
Ah, lənət, lənət, lənət!
Həyəcanla Kristianın məktubundan hansı sətirləri ucadan oxuya
biləcəyimi düĢünürəm. Çətin ki. dominant, əl-ayaq bağlama və boğma
haqqında mülahizələr anamın xoĢuna gəlsin, üstəlik məxfiliyin qorunması
haqda bənd var.
– Yazıb ki, yaxĢıca dincəlim, amma çox da uzun müddət olmasın.
– Onun sözlərində ağlabatan fikirlər var. Di yaxĢı, mən gedim, sən
də hazırlaĢ.
Anam əyilir və alnımdan öpür.
– ġadam ki gəldin, Аnа. Çox darıxmıĢdım.
Hm, Kristian və ağlabatan fikirlər... buna qədər elə bilirdim ki, bu
ifadə öz-özlüyündə istisnadır, amma son məktubdan sonra Kristiana Ģans
verməyə hazıram. BaĢımı yelləyirəm. Onun mülahizələrini həzm eləmək
476
www.vivo-book.com
üçün mənə vaxt lazımdır. ġam yeməyindən sonra cavab verərəm. ġortu,
futbol köynəyini əynimə keçirirəm və birbaĢ duĢ almağa...
Keytin bretelli boz donunu özümlə götürmüĢəm; onu buraxılıĢ
mərasimində də geymiĢdim. Qarderobumdakı yeganə xalis don... Rütubətli
havanın bircə Ģeyi xoĢdur ki. donun büzmələri öz-özünə hamarlanır. Qolfkluba
yaraĢan paltardır. Geyinirəm, noutbuku iĢə salıram. Məktub