ə dəyir.
– BaĢqa bir tərəfdən, özündən çıxacaqsan, həm də tərləyəcəksən,
buranın iqlimini nəzərə aldıqda. – Günahsız görkəmlə çiyinlərimi çəkirəm.
Kristian ağzını qapadır və əbəs yerə üzünü turĢutmağa çalıĢır.
Gözlərinin içində oynaĢan Ģən qığılcımları görürəm.
– Kobudluğunuzun həddi-hüdudu yoxdur, miss Stil. YaxĢısı budur
ki, öz çayınızı içəsiniz.
541
www.vivo-book.com
Masada ―Tvayninqs‖ var, qəlbim nəğmə oxuyur. ―Gördün ki, o
unutmayıb‖, – təhtəlĢüurum deyir. Kristianla üzbəüz oturur, onun
gözəlliyindən məst oluram. Görəsən, haçansa bu kiĢidən gözüm doyacaqmı?
Qonaq otağının qapısında Kristian mənə gödəkcə verir.
– Karına gələr.
Təəccüblə ona baxıram.
– Götür, peĢman olmazsan, – Kristian gülümsəyir, üzümü
marçıldadır və əlimdən tutaraq küçəyə çıxarır.
ġəfəqöncəsi hava bizi sərinliklə qarĢılayır. Mehmanxana əməkdaĢı
Kristiana füsunkar üstüaçıq idman maĢınının açarlarını uzadır. Mən sual
dolu nəzərlə ona baxıram, gülümsəyir.
– Bəzən özüm olmaq xoĢuma gəlir, – deyir Kristian... hiyləgər və
özündənrazı təbəssümlə, bunu təsvir eləmək gücündə deyiləm. Kristian
füsunkardır. O, qədərindən artıq təzimlə mənimçün maĢının qapısını açır və
mən içəri keçirəm. Kristianın kefi çox kökdür.
– Hara gedirik?
– Görərsən, – gülümsəyir, motoru iĢə salır, Savanna-parkveyə çıxır.
GPS-naviqatoru iĢə salaraq cihaz panelindəki düyməni basır və salon klassik
musiqiyə bələnir.
Yüzlərlə skripkanın səsi bizi əsir götürür.
– Bu nədir?
542
www.vivo-book.com
– ―Traviata‖. Verdinin operası.
Ġlahi, necə də gözəldir.
– ―Traviata‖? TanıĢ sözdür, xatırlamıram onu harda eĢitmiĢəm.
Mənası nədir?
– Təxminən ―əxlaqsız qadın‖. Opera Düma-oğulun ―Kameliyalı
qadın‖ının süjetinə əsasən yazılıb.
– Hə, onu oxumuĢam.
– Buna Ģübhə etmirdim.
– Talesiz kurtizan qadın... – geniĢ dəri oturacaqda qurcalanıram. O
mənə nəsə demək istəyir? – Çox kədərli hekayətdir.
– Çox qüssəli? Özün musiqini seçmək istəyirsən? Mənim
aypodumdan. – Kristianın simasında artıq mənə tanıĢ olan