bir hiss yaranır ki, biz irəli dartınırıq. Corciya üzərində sərbəst
Ģəkildə pərvaz edirik.
Lənət, bu əladır! Küləyin səmtinə itaət edərək planer yavaĢ-yavaĢ
yüksəkliyi itirir, havada sakitcə sürüĢür. Ġkar, indi mən səni anladım! Mən
düz GünəĢə sarı uçuram. Amma Kristian da mənimlədir, o məni
istiqamətləndirir və səhər iĢığında biz birgə pərvaz edirik.
– Möhkəm tut! – Kristian çığırır və biz yenidən səmaya baĢ vururuq.
Qəfildən baĢ-ayaq vəziyyətə düĢür, kabinənin Ģəffaf qapağından yeri
görürəm.
Gurultulu ciyiltiylə əllərimlə pleksiqlasdan yapıĢır və Kristianın
gülüĢünü eĢidirəm. Əclaf! Amma onun Ģadyanalığı elə yoluxucudur ki,
planer əvvəlki vəziyyətinə döndükdə onunla birgə gülürəm.
– YaxĢı ki nahar yemədim! – qıĢqırıram.
– Ola bilər. Çünki bunu təkrarlamağa hazırlaĢıram.
О, yenidən planeri çevirir, amma indi buna hazıram. Kəmərlərdən
asılı qalaraq baĢ-ayaq sallanmıĢ və səfehcəsinə hırıldayıram. Kristian planeri
ilkin vəziyyətinə qaytarır.
– Hə, necədir? – qıĢqırır.
– Adam dəli olar!
555
www.vivo-book.com
Biz səhər günəĢinin Ģüaları altında aĢağı enir, külək və sükutu
dinləyirik. Bundan gözəl nə ola bilərdi?
– QarĢındakı dəstəyi görürsənmi? – Kristian qıĢqırır.
Ayaqlarım arasında azca yellənən nəsnəyə baxıram. Yo-ox, onun
ağlındakı nədir?
– Ondan yapıĢ.
Ġblis! О, planeri idarə etməyimi istəyir? Əsla!
– Hə, AnasteyĢa! – Kristian çığırır.
Ürkək-ürkək dəstəkdən tutur və pərlərin yellənməsini duyuram, ya
da bu Ģoğəribi havada saxlayan nədisə onu.
– Möhkəm tut... düz. Siferblatı görürsən? Əqrəbi izlə, o tən ortada
dayanmalıdır.
Ürəyim sinəmdən qopmağa hazırdır. Lənət Ģeytana! Mən planeri
idarə edirəm... uçuram!
– Afərin! – Kristian manevrimi dəstəkləyir.
– Doğrudanmı mənə rəhbərlik etməyə izn verəcəksən?
– Siz hələ çox heyrətlənəcəksiniz, miss Stil, qarĢıda o qədər iznlər
olacaq ki... Ġndi də mən.
Dəstək dartınır, onu buraxıram, planer daha bir neçə fut aĢağı enir,
qulaqlarım yenə də batır. Yer getdikcə yaxınlaĢır. Mənə elə