ə gəlir ki, indicə,
bu saat yerə çırpılacağıq. Yo-ox!
556
www.vivo-book.com
– Bransvik, bu Bi-Ci-En Pi-Z-Ey-dir, soldan külək istiqamətində
yeddinci zolağa enirəm. Bransvik, qəbul.
Kristian yenidən özü olur: amiranə müstəbid. Qüllə cavab verir,
amma çıtırtıdan sözləri ayırd edə bilmirəm. GeniĢ çevrələr edərək yavaĢ-
yavaĢ enirik. Hava limanını görürəm; eniĢ-uçuĢ zolaqları... yenidən Ģosenin
üzərindən adlayırıq.
– Möhkəm ol, balaca, indi silkələnməyə baĢlayacaq.
Sonuncu dairə, güclü təkan və biz quduz sürətlə otlaq üzərinə enirik,
titrəmədən diĢlərimizi bir-birinə döyərək. Nəhayət, planer dayanır və
silkələnib sağ böyrü üstə yıxılır. Mən rahatlanaraq dərindən köks ötürürəm.
Kristian qapağı qaldırır, kabinədən çıxır və qəddini düzəldir.
– XoĢuna gəldimi? – o soruĢur, boz gözlərdəsə qığılcımlar oynaĢır.
Kristian əyilir, mənim stroplarımı açır.
– Əlbəttə, çox sağ ol, – nəfəsimi buraxıram.
– Bu gün sənə daha çoxunu verdimmi? – ümidlə soruĢur.
– Hətta yetərindən artıq, – pıçıldayıram və o gülümsəyir.
– Bura gəl.
Kristian əlini uzadır və mən kabinədən çıxıram.
Yerə tullanmağa macal tapmamıĢ məni qucaqlayır. Bir əli saçlarımı
geri dartır, baĢımı arxaya sallamağa məcbur edir, o biri əli kürəyimlə aĢağı
enir. Kristian məni öpür, uzun-uzadı və ehtirasla, onun dili ağzımın içinə
557
www.vivo-book.com
girir, tənəffüsü xırıltılı olur… Aman Tanrım, ereksiya... axı biz
meydançanın tən ortasında dayanmıĢıq! Amma dünya vecimə deyil. Əllərim
onun saçlarında daraqlanır, Kristianı daha da mənə doğru çəkir. Onu burda
istəyirəm, indi, yerdə. O məndən qopur, ehtirasdan qaralmıĢ gözləriylə –
inad istək. Nəfəsim tutulur.
– Nahar, – o, ehtirasla pıçıldayır.
Onun dodaqları ilə müqayisədə bekonlu qayğanaq haram təam kimi
görünür. Bunu necə bacarır?.. Kristian çönür, əlimdən tutur və cəld maĢına
doğru addımlayır.
– Bəs planer?
– Onunla məĢğul olan tapılar, – qısaca deyir. – Biz yemək yeməliyik.
Yemək! O, hansı yeməkdən danıĢır, axı mən Ģəhvətdən yanıb