i dümsükləyir.
564
www.vivo-book.com
Kristian hara gedəcəyimiz barədə heç nə demir. Onun izləmə tutqusu
sərhəd tanımır. O, maĢını anamın evi qarĢısında saxladıqda bu faktı Ģərhsiz
saxlayıram. Hər Ģey onsuz da bəllidir.
– Ġçəri keçəcəksən? – ürkək ahənglə soruĢuram.
– ĠĢlərim var, amma axĢam gələcəm. Neçədə?
Məyusluğuma güc gəlmək istəyirəm. Axı niyə bu seksual müstəbid
olmadan yaĢaya bilmirəm? Hə-ə, mən onun dərdindən dəli-divanəyəm.
Üstəlik o, uça da bilir.
– Çox sağ ol… mənə daha çox bəxĢ edirsən.
– Dəyməz, АnasteyĢa.
О, məni öpür və mən yenidən onun füsunkar qoxusunu içimə alıram.
– Tez qayıt.
– Məni saxlamağa cəhd eləmə, – o pıçıldayır.
VidalaĢarkən əl yelləyirəm və Kristian günün parlaq iĢığında yox
olur. Əynimdə onun gödəkcəsi və Ģortu var mən istidən biĢirəm.
Mətbəxdə təlaĢ hökm sürür. Anam hər gün Ģam yeməyinə
multimilyonçunu gözləmir axı. О, tamamilə əldən düĢüb.
– ĠĢlər necədir, əzizim? – anam soruĢur və mən od tutub qızarıram,
axı bu axĢam nəylə məĢğul olduğum ona məlumdur.
– YaxĢı. Kristianla planerdə uçduq.
– Planerdə? Bu nədi belə, motorsuz təyyarə?
565
www.vivo-book.com
BaĢımla təsdiqləyirəm.
– Bax ha!
Anam nitq qabiliyyətini itirir, əslində bu, ona xas xüsusiyyət deyil.
Özünə gələrək o, sorğu-sualı davam etdirir:
– Bəs gecə? Söhbət etdiniz?
Lənət! Rəng verib-rəng alıram.
– Gecə də, səhər də söhbətləĢdik. Deyəsən, bəzi Ģeyləri
aydınlaĢdırdıq.
– Lap yaxĢı.
Anam mətbəx masasına qoyulmuĢ dörd aĢpaz kitabına baĢ vurur.
– Ana, istəyirsənsə, Ģam yeməyini özüm hazırlayaram.
– Yox, balaca, sən çox qayğıkeĢsən, amma mən özüm eləmək
istəyirəm.
– YaxĢı, – köks ötürürəm.
Anamın kulinar Ģedevrləri zay etmək adəti mənə yaxĢı məlumdur.
Amma kim bilir, bəlkə bu dəfə bir Ģey alındı? Ola bilsin ki, Savannaya
köçdükdən sonra o, öz aĢpaz məharətini daha yaxĢılaĢdırıb. Elə vaxtlar olub
ki, onun biĢirdiyinin heç düĢmənimə də qismət olmasını istəməmiĢəm.
Yalnız missis Robinson istisnadır… Yelena. Bax ona bir damcı da