gözlərini qapadır. O, gözlərini
yenidən açdıqda onların qaraldığını görürəm. – АnasteyĢa, sən daxili səsinə
qulaq verməlisən. Ġnterneti öyrən, müqaviləni oxu. Mən həvəslə bildiyim
hər Ģeyi sənə baĢa salaram. Mən cümə gününədək Portlenddə olacam. Əgər
bundan əvvəl mənimlə danıĢmaq istəsən, zəng elə, bir yerdə Ģam edərik.
Məsələn, çərĢənbə günü. Çox istəyirəm ki, hər Ģey alınsın. Düzünü bilmək
istəsən, həyatımda heç vaxt heç nəyi belə istəməmiĢəm.
Gözlərindən görürəm ki, Kristian səmimi danıĢır, o bunu sidq-ürəklə
istəyir. Amma burda nəsə baĢqa bir əmma var. Niyə məhz mən? Niyə on beĢ
qızdan heç biri? Bəlkə mahiyyət elə rəqəmlərdə gizlənib?
– O biri on beĢ qızdan niyə ayrıldın? – deyə soruĢuram.
О, qaĢlarını çatır, sonra təslim olaraq baĢını yelləyir.
– Hərəsi ilə bir cür alınırdı… – Kristian susur, düzgün sözü
axtararaq. – Uyarsızlıq.
– DüĢünürsən ki, mən uyarlı olacam?
– Hə.
– Onlarla daha görüĢmürsən?
– Yox. Mən öz təbiətimə görə monoqamam.
175
www.vivo-book.com
Aha… bax bu yenilikdir.
– Aydındır.
– Ġnternetdə qurdalan, АnasteyĢa.
Mən bıçaq və çəngəli masaya qoyuram. ĠĢtaham tamam itib.
– Elə bu? Daha yeməyəcəksən?
О, açıq-aĢkar hirslənir, amma susur. Mən rahatlıqla köks ötürürəm.
Qarnım yeni xəbəri həzm edir, baĢım isə Ģərabdan azca fırlanır. Kristiana,
onun boĢqabında olan qidanı necə tam Ģəkildə həzm-rabedən keçirməsinə
baxıram. O, at kimi yeyir! Ġdmanla nə qədər məĢğul olmalısan ki, bu cür
formada qala biləsən? Və bu zaman qəfildən pijama Ģalvarlarının onun
ombalarından necə sallandığını xatırlayıram. Bu mənzərə fikirlərimi
tamamilə qarıĢdırır. Mən utanaraq stulda vurnuxuram. Кristian mənə baxır
və üzüm allanır.
– Sənin nə haqda fikirləĢdiyini bilmək üçün nə qədər pul ödəməliyik,
– o deyir və mən daha çox allanıram.
Kristian dəcəl təbəssümlə gülümsəyir.
– Amma deyəsən, bilirəm nə haqda, – deyə məni cırnadır.
– YaxĢı ki, fikirlərimi oxuya bilmirsən.
– Sənin fikirlərini, yox, bacarmıram, amma bədəninin dilini
dünəndən