nəyləsə
qayğılanıb... demək olar ki, həyəcanlıdır. Nə baĢ verib? Həyəcanlı, yaxud
təmkinli, Kristian gözəldir, onun gözəlliyi könül oxĢayır. Bunu necə
bacarır? Ondan həzz alıram.
– Heç nə… yaxĢı… oldu.
Kristian çevrilir, məni görür və qəfildən onda aĢkar dəyiĢilmə baĢ
verir. Əvvəlcə üzündə yüngülləĢmə yaranır, sonra boz gözlər alıĢıb-yanır,
ehtiraslа dolu Ģəhvani baxıĢ daxili ilahəmə doğru yönəlir.
Ağzım quruyur, istək məni bələyir… ah.
– Əlaqədə ol, – qısaca deyir, telefonu söndürür və sürətlə mənə tərəf
addımlayır. Donub qalıram. Lənət Ģeytana… doğrudan da, ona nəsə olub:
çənəsi gərgin yığılıb, gözlərində təlaĢ var. Yolda o, pencəyini çıxarıb atır,
qalstukunu açır, xalçanın üstünə atır, mənə yaxınlaĢdıqdan sonra bağrına
basır, döĢəmədən qaldırır, quyruq Ģəklində yığılmıĢ saçlarımı geri çəkir,
592
www.vivo-book.com
çənəmi dartır və dodaqlarını dodaqlarıma elə ehtiraslı calayır ki, sanki
həyatı bundan asılıdır. Lənət Ģeytana bu nədir? Saçlarımın dibi ağrıyır,
amma vecimə deyil. Yalnız onun dodaqlarının isti, amansız təzyiqi
əhəmiyyətə malikdir. Mən ona lazımam, indi lazımam və özümü heç vaxt
bu qədər istəkli hiss etməmiĢəm. Onun Ģövqü məni coĢdurur və eyni
zamanda da qorxudur. Mən öpüĢə ehtiraslı cavab verir, barmaqlarımı onun
saçlarına keçirirəm. Dillərimiz qarĢılaĢır, ehtirasa bələnirik. Onun dadı isti
və həyəcanlandırıcıdır, bədəninin ətri qarĢısında isə duruĢ gətirmək mümkün
deyil. Qəfildən Kristian aralanır və yuxarıdan-aĢağıya mənə baxır. Onu
hansı hisslərin bürüdüyünü təsəvvürümə gətirə bilmirəm.
– Noolub? – nəfəsimi buraxıram.
– Nə yaxĢı ki gəldin; duĢ qəbul edək, elə indi.
Bircə bilmək istərdim: bu xahiĢdir, yoxsa əmr.
– YaxĢı, – pıçıldayıram. Kristian əlimdən tutur və məni hamam
otağına aparır.
Orada, iri kabinədə o, isti suyu açır, asta-asta çevrilir və mənə
dəyərləndirici baxıĢ yönəldir.
– Ətəkliyin xoĢuma gəlir. Çox qısadır, – xırıltılı səslə deyir. – Gözəl
ayaqların var.
О, tufliləri və corabları çıxarır, əvvəlki