toxunmama izn verməyəcəksən? –
cəsarətlə soruĢuram.
Onun əli g...ümdə donub-qalır.
– Əllərini divara qoy, АnasteyĢa. Səni elə indi s...əcəm, – Kristian
qulağıma pıçıldayır, əllərini ombalarıma qoyur və anlayıram ki, söhbət bitdi.
Daha sonra biz bar piĢtaxtası qarĢısında hamam xalatında oturaraq
missis Consun hazırladığı alle vonqoleli spaqetti yeyirik.
599
www.vivo-book.com
– Yenə Ģərab istəyirsən? – Kristian soruĢur, onun gözləri parlayır.
– Bir az.
―Sankarre‖nin tamı kəskin və Ģirindir. Kristian özü və mənimçün
Ģərab süzür.
– Problemin... m-m-m... necə oldu? –ehtiyatla soruĢuram.
О, qaĢlarını çatır.
– Nəzarətdən çıxdı, – sakitcə deyir. – Amma sən narahat olmaya
bilərsən, АnasteyĢa. Bu gün axĢam səninçün bəzi Ģeylər hazırlamıĢam.
– Hazırlamısan?
– Ġstəyirəm ki, on beĢ dəqiqədən sonra məni oyun otağında
gözləyəsən.
Kristian ayağa qalxır və yuxarıdan-aĢağı mənə baxır.
– Öz otağında hazırlaĢa bilərsən. Söz düĢmüĢkən, Ģkafda səninçün
çoxlu yeni paltar var. ÇaĢıb korlama.
О, gözlərini qıyır, müqavimət gözləyir. Sonra məndən cavab
almadan kabinetə keçir.
Korlamaq? Mən? Sizinlə, Əlli Çalar? G..ümdən hələ bezməmiĢəm.
Bar kətilində oturaraq onun dediyini həzm etməyə çalıĢıram.
Kristian mənimçün pal-paltar alıb. Gözlərimi süzdürürəm: bilirəm ki,
məni görmür. MaĢın, telefon, noutbuk... növbədə mənzildir və mən axırda
onun məĢuqəsinə çevriləcəm.
600
www.vivo-book.com
YavaĢ! TəhtəlĢüurum ağzını əyir. Onun üz-gözünü büzməsinə
əhəmiyyət vermirəm, ayağa durur və öz otağıma keçirəm. Otağıma? Axı o,
mənimlə bir yataqda yatmağa razı oldu. Kristian heç kimi öz məkanına
buraxmağa alıĢmayıb. Amma mən də alıĢmamıĢam. Ən azı, hardasa
daldalanmağa yerimin olması ilə özümə təsəlli verirəm.
Qapıya qıfıl salınıb, amma açar yoxdur. Maraqlıdır, ehtiyat açarı
missis Consdadır? SoruĢmaq gərəkdir. ġkafın qapısını açır və tez də
bağlayıram. Pis deyil ha! O ki var pul xərcləyib! Keyti səliqəylə düzülmüĢ
asılqanları ilə birgə xatırlayıram və qəti Ģəkildə