– pıçıldayıram,
nəbzim artıq sürətlənməyə baĢlayır. Daxili ilahəm onun öpüĢlərindən
əriyərək göz süzdürür.
– Sizə ancaq imkan ver, miss Stil. Nəyi bilməyə tələsirsiniz ki? –
Kristian pıçıldayır, üzünü peysərimdə gizlədərək məni öpməkdə davam edir.
– Bizim haqqımızda bəzi Ģeyləri, – gözlərimi qapadaraq sakitcə
deyirəm.
– Hm... məhz nəyi? – Çiynimə çataraq öpüĢlərini dayandırır.
620
www.vivo-book.com
– Müqaviləmiz haqda bəzi Ģeylər.
Kristian baĢını qaldırır, köks ötürür və barmağını yanağımda
gəzdirir.
– Müqavilə müzakirə olunmalıdır, – xırıltılı səslə deyir o.
– Müzakirə olunmalıdır?
– Bəli, məhz belə, – o gülümsəyir.
Mən anlaqsız Ģəkildə ona baxıram.
– Amma sən elə inad edirdin ki...
– Bu, çoxdankı söhbətdir. Ġstənilən halda qaydalar müzakirə
olunmur.
Onun siması sərtləĢir.
– Çoxdankı? Bu, nə deməkdir?
– Ona qədər ki... – о kəkələyir, gözlərində həyəcan peyda olur, –
bundan çoxunu istədikdə.
– Deməli, belə …
– Bundan baĢqa, sən artıq iki dəfə oyun otağında olmusan, amma
indiyədək yanımdan dördnala qaçıb getməmisən.
– Gözləyirdin ki, qaçacam?
– Səndən nəyi gözləsəm də, АnasteyĢa, heç vaxt ümidləri
doğrutlmursan, – quru tərzdə deyir o.
621
www.vivo-book.com
– Gəl hər Ģeyi sonadək aydınlaĢdıraq. Ġstəyirsən ki, mən qaydalara
tabe olum, amma yalnız onlara?
– Oyun otağı istisna olmaqla. Ġstəyirəm ki, orda müqavilənin ruhuna
uyğun hərəkət edə, baĢqa vaxt isə yalnız qaydalara tabe olasan. Onda sənin
təhlükəsizliyinə əmin olacam və istədiyim vaxt səninlə olacam.
– Birdən qaydaları pozsam?
– Onda səni cəzalandıracam.
– Bəs mənim icazəm?
– Ona ehtiyacım var.
– Birdən ―yox‖ desəm?
Bir anlıq Kristian qayğılı tərzdə mənə baxır.
– Səni inandırmağın yolunu taparam.
Onun dizləri üstündən qalxıram. Kristian qaĢqabağını sallayır,
gözlərində təəccüb və təlaĢ var.
– Deməli, cəza qalır.
– Ancaq qaydaları pozduğun halda.
– Müqaviləni oxumaq istəyirəm, – detalları xatırlamağa çalıĢım.
– Ġndi gətirərəm.
Qəfildən onun danıĢıq ahəngi quru və