n pəriĢanlıqla yalvarır.
– Qalmağın mənası yoxdur.
Qəfildən ölümcül yorğunluğa bələnir və yalnız bircə Ģey istəyirəm:
tez-tələsik getmək. Yataqdan qalxıram.
– Geyinməliyəm və tək qalmaq istəyirəm, – ifadəsiz tərzdə deyirəm
və çıxıram, Kristian tənhalıqda qalır.
AĢağı düĢürəm. Qonaq otağına göz gəzdirir, xatırlayıram ki, cəmi bir
neçə saat əvvəl Kristian royal çalırdı, baĢımsa onun çiyninə dayaqlanmıĢdı.
O vaxtdan nələr gəlib-keçdi!.. Gözüm açıldı, eyibləri gördüm, anladım ki, o,
sevməyə, sevgini qəbul etməyə və qarĢılığını verməyə qabil deyil. Ən pis
qorxularım doğruldu. Qəribə olsa da, azadlıq duyuram.
Ağrı elə güclüdür ki, onu etiraf eləməkdən imtina edirəm. Bütün
duyğularım keyləĢib. Sanki kənardan iĢtirak eləmədiyim dramı seyr edirəm.
DuĢun altında dayanır. yaxĢıca yuyunuram. Maye sabunu ovcuma sıxıram,
flakonu rəfə qoyur, süngərlə üzümü, çiyinlərimi ovuram... yenə və bir daha
və sadə. Mexaniki hərəkətlər sadə, mexaniki fikirlər doğurur.
640
www.vivo-book.com
DuĢdan çıxaraq tez qurulanıram; baĢımı yumamıĢam. Çantadan cins
Ģalvar və futbol köynəyini çıxarıram. ġalvarın altında dərim göynəyir, amma
Ģikayətçi deyiləm: fiziki ağrı param-parça olmuĢ qəlbimi mənə unutdurur.
Çantanı bağlamaqdan ötrü əyilir və Kristiana aldığım hədiyyəni
görürəm: ―Blanik L-23‖ planerinin modeli. Gözlərim yaĢla dolur. Yo-ox…
ah, o köhnə xoĢ günlər... o vaxt qəlbimdə hələ ümid vardı. Qutunu
çantamdan çıxarır, baĢa düĢürəm ki, hədiyyəni təqdim eləməliyəm. Qeyd
kitabçasından bir vərəq qopararaq tələsik yazıram:
―Bu, mənə xoĢbəxt zamanları xatırladırdı. Çox sağ ol. Ana‖.
BaxıĢlarımı qaldırıram. Aynadan mənə solğun kabus boylanır.
Saçlarımı ―quyruq‖da yığır, ağlamaqdan ĢiĢmiĢ yanaqlarıma fikir vermirəm.
TəhtəlĢüurum dəstəkləyici tərzdə baĢını tərpədir, o, minnət götürmür. Öz
dünyanın barverməz külə dönməsini, ümid və arzuların amansızcasına
tapdanmasını həzm etmək çətindir. Yox, indi bu barədə düĢünməyəcəyəm.
Dərindən köks ötürərək çantamı qaldırır, hədiyyə