ə dəvət edirlər! Bir həftə sonra Sietldə.
– Hansı nəĢriyyata?
– Hər ikisinə!
– Axı mən deyirdim ki, universitet təhsilli insanlara hər yerdə
ehtiyac var.
Keyt, əlbəttə, artıq ―Sietl tayms‖a stajor kimi iĢə düzəlib. Onun
atasının tanıĢlarının sayı-hesabı yoxdur.
– Bəs Eliot köçlə bağlı nə düĢünür? – soruĢuram.
Keyt mətbəxə gedir. AxĢamdan bəri ilk dəfə o, hüznlü görünür.
– О, hər Ģeyi baĢa düĢür. Bir tərəfdən köçmək istəmirəm, elə
istəyirəm ki, özümü bir-iki günə verim. Anam da çox təkid edir, о fikirləĢir
ki, Ġtan və mən iĢə baĢlamazdan öncə bu, sonuncu ailəvi istirahətimizdir.
181
www.vivo-book.com
Mən heç vaxt xaricdə olmamıĢam. Keyt, valideynləri və qardaĢı Ġtan
iki həftəliyə Barbadosa gedirlər. Yeni mənzildə Keytsiz səliqə-səhman
yaratmalı olacam. Bu, çox qəribədir. Ġtan universiteti keçən il bitirib və
bütün dünyanı gəzib-dolaĢıb. Maraqlıdır, onlar gedənə qədər onunla görüĢə
biləcəyəmmi? O, çox yaxĢı oğlandır.
Telefon zəng çalır – məni düĢüncələrdən ayıraraq.
– Bu Xosedir.
Köks ötürürəm. BaĢqa çarə yoxdur, onunla danıĢmaq gərəkdir.
– Salam.
– Аna, qayıtmısan! – Хоse açıq-aĢkar sevinir.
– Əlbəttə, – səsimdən kinayə süzülür, göz qapaqlarımı endirirəm.
О, bir neçə saniyə susur.
– GörüĢə bilərikmi? Mən ötən cüməyə görə üzr diləmək istəyirəm.
Mən sərxoĢ idim… sənsə… Аna, xahiĢ edirəm, bağıĢla məni.
– Əlbəttə ki, səni bağıĢlayıram. Amma bir daha belə etmə.
Bilirsənmi, mən sənə dost kimi yanaĢıram.
О, ağır-ağır, kədərlə ah çəkir.
– Bilirəm. Mən yalnız ümid edirəm ki, səni öpsəm, hər Ģey
dəyiĢəcək.
– Хоse, mən səni sevirəm, sən mənimçün çox məhrəm adamsan.
Mənə heç vaxt olmayan qardaĢım kimisən.
– Ġndi onunlasan? – səsinin ahəngində nifrət duyuram.
– Mən özüm özümləyəm.
– Amma gecəni onunla keçirmisən.
– Nə fərqi var ki?
– Pula görə?
– Xose! Nə cəsarətlə! – onun həyasızlığından heyrətlənərək, demək
olar ki, bağırıram.
– Аna… – О sızlayır və üzr istəyir. Amma indi onun səfeh
qısqanclığı vecimə də deyil. Bilirəm ki,