içimdəki s..ini xatırladıqda üzüm allanır. Gözlərimi
qapadıram və dərin Ģirin daxili titrəyiĢi hiss edirəm. Ġstəyirəm ki, bu,
yenidən və bir daha təkrarlansın… Bəlkə, mənim yalnız sekslə razılaĢmam
onunçün yetərli olar? ġübhəlidir... yəqin ki, yox.
Doğrudanmı mən itaətə meylliyəm? Yəqin ki, məhz bu cür təəssürat
oyadıram və o, bunu müsahibə zamanı duyub. Mən yetərincə utancağam,
amma ―bayquĢ‖ deyiləm! Hə, mən Keytə əmr etmək imkanı verirəm, məgər
bu eyni Ģeydir? Hələ yolverilən hədləri demirəm, lənət Ģeytana! BaĢım
hərlənir, məni rahatladan ancaq budur ki, onlar hələ müzakirə olunmalıdır.
Öz otağıma keçirəm. DüĢünmək üçün o qədər səbəb var ki! Hər Ģey
haqqında səhər düĢünmək lazımdır, ayıq baĢla. Təhqiredici sənədi çantama
qoyuram. Sabah… sabah baxarıq. Yatağa girir, iĢığı söndürür və uzanıram,
gözümü tavana zilləyərək. YaxĢı olardı ki, biz ümumiyyətlə,
görüĢməyəydik… Daxili ilahəm qınayıcı tərzdə baĢını yelləyir. Hər ikimiz
bilirik ki, bu həqiqət deyil. Hələ heç vaxt özümü bu qədər – indiki kimi
canlı hiss etməmiĢəm.
199
www.vivo-book.com
Gözlərimi qapadır və dərin yuxuya gedirəm, dördsütunlu çarpayı,
qandallar və boz gözlərin diqqətli baxıĢı yuxuma girir.
***
Səhər Keyt məni yuxudan oyadır.
– Аna, səni səsləməkdən yoruldum. Ölü kimi yatmısan!
Gözlərimi güclə açıram. Rəfiqəm, deyəsən, çoxdan yataqdan qalxıb
və artıq qaçıĢdan qayıdıb. Zəngli saata baxıram. Saat səkkizdir. Ох, iĢə bax,
düz doqquz saat yatmıĢam!
– Noolub? – deyə donquldanıram.
– Sənə bağlama gətiriblər, qol çəkmək lazımdır.
– Nə?
– Di tez elə! Bağlama böyükdür! Maraqlıdır, orda nə var?
Keyt səbirsiz halda bir ayaqdan o biri ayağa atılıb-düĢür və qaçıb
gedir. Çarpayıdan qalxır və qapıdan asılmıĢ xalatı qapıram. Saçları arxadan
quyruqda yığılmıĢ yaraĢıqlı bir gənc qonaq otağımızda dayanıb və əlində
böyük bir qutu tutub. Onunla anlamsız salamlaĢıram.
– Gedib səninçün çay dəmləyim, – Keyt deyir və mətbəxdə yox olur.
– Miss Stil?
Və dərhal anlayıram ki, bağlama