ə gəziĢdiyini izləyirəm. Bu, məni son həddədək
ehtiraslandırır. Asta-asta, demək olar ki, tənbəlcəsinə o, ayaqqabılarımı və
corablarımı çıxarır, Ģalvarımın düyməsini açır və köynəyimi yuxarı qaldırır.
– Məncə, sən çox Ģey görmüsən, – Kristian hiyləgərcəsinə
gülümsəyir.
O, yenidən üstümə oturur, futbol köynəyimi çıxararaq. Deyəsən, indi
o, köynəyi tam çıxaracaq, yox, köynəyi boğazımacan bürmələyir, sonra
onunla gözlərimi örtür, yalnız ağzımı və burnumu açıq qoyur. Parça
qatlanıb. bir neçə dəfə, heç nə görmürəm.
– Hm, – nəfəsini üzümə buraxır durumu qiymətləndirərək, – Ġndi
daha yaxĢıdır. Gedib içməyə bir Ģey gətirim.
Kristian əyilir və məni öpür, zərifliklə dodaqlarını dodaqlarıma
toxundurur və çarpayıdan qalxır. Qapının asta cırıltısı qulağıma çatır. Ġçki
dalınca getdi. ―Hara? Kimsə var yaxınlıqda? Portlendə? Sietlə?‖ Qulağımı
Ģəkləyir, asta nitqi tuturam və baĢa düĢürəm ki, Kristian Keytlə danıĢır.
Yooox… o, demək olar ki, lütdür! O, Keytə nə deyəcək? Asta bır paçıltı
eĢidirəm. Bu nədir görən? Yenə qapı cırıldayır: Kristian qayıdır, onun
addımları və qədəhdə buzun dınqıltısı eĢidilir. Orda nə içki var elə? Kristian
qapını örtür və eĢitdiyim xıĢıltıya əsasən, Ģalvarını çıxarır. ġalvar yerə düĢür
və anlayıram ki, Kristianın əynində heç nə yoxdur. О, yenidən üstümə
oturur.
– Sən içmək istəyirsən, АnasteyĢa?
215
www.vivo-book.com
– Hə, – pıçıldayıram, çünki qəfildən bütün ağzım quruyur.
Yenidən buzun dınqıltısını eĢidirəm— Kristian stəkanı qoyur, əyilir
və məni öpür, ecazkar, büzüĢdürücü mayeni ağzıma tökərək. Ağ Ģərab. Bu,
gözlənilməz oldu və içim alovlandı, hərgah Ģərabın özü soyuqdur, Kristanın
dodaqları da.
– Yenə?
BaĢımla təsdiqləyirəm. ġərab dadlıdır, onun ağzında olan da.
Kristian baĢım üstündən əyilir və mən onun dodaqlarından daha bir qurtum
içirəm … Ġlahi!..
– Gəl buna vaxt itirməyək, АnasteyĢa.
Özümü saxlaya bilmirəm və gülümsəyirəm. O əyilir, dodaqlarıma
daha bir qurtumu boĢaldır, sonra çevrilir və mənimlə yanaĢı uzanır,