istəyirəm. Daha çox... Keçirdiyim qısqanclıq yalnız ona
olan hisslərimin daha dərin olduğunu isbatlayır.
– ÇərĢənbə günü... – Kristian təkrarlayır, əyilir və məni öpür.
Dodaqlarımız bir-birinə toxunarkən nəsə baĢ verir və üzümü ovcuna
alaraq o, məni daha möhkəm-möhkəm öpür. Kristianın tənəffüsü sürətlənir,
o mənə qısılır, acgözlüklə ağzıma soxulur. Ovuclarımı onun əllərinin üstünə
qoyuram. Saçlarını elə oxĢamaq istərdim ki... amma mən özümü saxlayıram,
bilirəm ki, bu, xoĢuna gəlməyəcək.
– АnasteyĢa… mənimlə nə edirsən?
223
www.vivo-book.com
– Eyni Ģeyi mən də soruĢa bilərəm, – cavab olaraq pıçıldayıram.
Dərindən köks ötürüb Kristian alnımdan öpür və çıxıb gedir. О,
qərarlı Ģəkildə cığırla avtomobilinə doğru addımlayır və əliylə saçlarını
qarıĢdırır. Qapını açır, mənə sarı baxır və özünün adamın ağlını baĢından
alan təbəssümü ilə gülümsəyir, bundan içim odlanır. Azca gülümsəyirəm və
yenidən özümü GünəĢə çox yaxınlaĢmıĢ Ġkar kimi hiss edirəm. Kristian öz
idman avtomobilinə oturur, mənsə giriĢ qapısını örtürəm. Tənhayam və
ağlamaq istəyirəm, üzgün nigarançılıq qəlbimi sıxır. Otağıma tələsirəm,
qapını bağlayıram və ona dayaqlanıram, hisslərimi rasionallaĢdırmağa
çalıĢıram, ancaq əfsus!.. Yerə sürüĢüb otururam, üzümü qapayıram və göz
yaĢlarımı saxlaya bilmirəm.
Keyt astaca qapını döyür.
– Аna? – pıçıltıyla məni çağırır.
Onu içəri buraxıram. Mənə bircə dəfə nəzər yetirir və möhkəm
qucaqlayır.
– Nə olub? Bu alçaq yaraĢıqlı düdəmə sənə nə edib?
– Ah, Keyt, yalnız özüm istədiyimi.
О, məni çarpayıya sarı aparır və biz onun üstündə otururuq.
– Saçların elə dağınıqdır ki, elə bil çılğın sekslə məĢğul olmusan.
Ġçimi göynədən üzüntüyə baxmayaraq gülürəm.
– Seks pis yox, əla idi.
Keyt gülümsəyir.
– Lap yaxĢı. Niyə ağlayırsan? Axı sən heç vaxt ağlamırdın.
Siyirmədən darağı götürür, yanımda oturur və asta-asta kilkələrimi
darayıb açmağa baĢlayır.
– Sadəcə fikirləĢirəm ki, münasibətlərimiz yaxĢı bir Ģeylə
sonuclanmayacaq, – deyir və