, ikrahla
―Böcəy‖imə baxır, amma bu, vecimə də deyil. Dərindən köks ötürür və otelə
girirəm.
Kristian dayanıb – barın dirəyinə ehtiyatsız söykənərək – və ağ Ģərab
içir. Əynində, adətən olduğu kimi, ağ kətan köynək var, üstəlik, qara pencək
və cins Ģalvar, qalstuk da qaradır. Saçları necə gəldi qarıĢdırılıb. Köks
ötürürəm. О, əla görünür, buna azacıq belə Ģübhə yoxdur. Bir müddət
qapıda dayanır və Kristianı heyranlıqla seyr edirəm. Оnun ilahi gözəlliyi
var! Kristian, mənə elə gəlir ki, giriĢə azca narahat nəzər yönəldir və məni
görərək donub-qalır. Bir neçə dəfə gözlərini döyür və asta, tənbəl və seksual
təbəssümüylə gülümsəyir; bundan nitq qabiliyyətimi itirirəm və içimdə hər
Ģey əriyir. Alt dodağımı diĢləməməyə çalıĢaraq, bara daxil oluram. Bir
saniyə belə unutmuram ki, mən, AnasteyĢa Stil, köntöy qız, nə cür olurolsun,
bu gün hündürdabanlar üstündəyəm. Kristian ahəstə yeriĢlə mənə
qarĢı gəlir.
– Sən əla görünürsən, – o pıçıldayır və yavaĢca yanağımdan öpür. –
Donu nəzərdə tuturam, miss Stil. Dəstəkləyirəm.
О qoluma girir, özəl kabinəyə aparır və ofisianta əl yelləyir.
– Nə içəcəksən?
237
www.vivo-book.com
Kabinəyə girdikdə və masa arxasında oturduqda dodaqlarımda
hiyləgər təbəssüm oynaĢır: Kristian nə içəcəyimi soruĢur!
– Siz içəndən.
Bax belə! Mən yaxĢı qız ola və özümü necə lazımdır apara bilərəm.
Heyrətlənərək o, daha bir ağ Ģərab sifariĢ edir və mənimlə üzbəüz oturur.
– Onların əla Ģərab anbarı var, – Kristian deyir və baĢını yana əyir.
Biləklərini masaya qoyaraq о, barmaqlarını gözəl ağzına dayayır,
boz gözlərdə qeyri-müəyyən hisslər iĢıldayır. Və budur… içdə, dərinlikdə
artıq mənə tanıĢ olan hissi duyuram və məni sanki elektrik cərəyanı vurur.
Kristianın baxıĢları altında qurcalanıram, qəlbim bərkdən döyünür.
Sakitliyimi qoruyub saxlamalıyam.
– Həyəcanlanırsan? – sakitcə soruĢur o.
– Hə.
Kristian mənə doğru əyilir.
– Elə mən də, – məkrli ahənglə pıçıldayır.
Kəskin hərəkətlə baxıĢlarımı qaldırıram. О həyəcanlanır. Belə