bilərsən, АnasteyĢa. Amma yenə də olsun, səni
istəyirəm. Ġndi və bu dəqiqə.
Görəsən, yalnız səsiylə o, məni necə yoldan çıxara bilir? Artıq ağırağır
nəfəs alıram: coĢmuĢ qan damarlarımla axır, əsəblərim son həddədir.
– Mən bəzi Ģeyləri dadmaq istərdim, – Kristian nəfəsini buraxır.
Üzümü turĢuduram. Əvvəlcə məndə ehtiras oyadır, indi də öz
istədiyini qabаğa verir.
– Əgər mənim kənizim olsaydın, bu haqda düĢünməzdin. Hər Ģey
çox sadə olardı. – О, asta və ehtiraslı danıĢır. – Sən ancaq qərar qəbul etməli
olmayacaqdın, heç bir sual da qalmazdı: düzmü hərəkət edirəm, ya yox; bu,
burada baĢ verəcəkmi; bu, indi olacaqmı? Sən heç nədən narahat olmazdın,
hər Ģey mən həll edərdim, sənin sahibin. Əminəm, АnasteyĢa, sən də məni
istəyirsən.
Üzümü daha çox turĢuduram. О hardan bilir?
– Bilirəm, çünki …
Hə, iĢə düĢdük, o özü ağlımdan keçirdiyim suala cavab verir. Bəlkə
o, fikirləri oxuya bilir?
– Bədənin səni ələ verir. Ombalarını sıxdın, qızardın və tənəffüsün
dəyiĢdi.
Ah, yetər, bəsdi!
– Оmbaları hardan bildin?
Səsim quyunun dibindən çıxır və onda inamsızlıq duyulur.
Müqəddəslərə and olsun ki, ombalarım masanın altındadır!
249
www.vivo-book.com
– Süfrənin necə dalğalandığını duydum; ümumən bu gümandır,
çoxillik təcrübəyə əsaslanır. Axı mən haqlıyam, hə?
Qızarıram və aĢağı, əllərimə baxıram. Bu Ģəhvət oyununda yalnız o
bilir və baĢa düĢür qaydaları və bu, mənə mane olur. Mən çox sadəlövh və
təcrübəsizəm. Yeganə məsləhətçim – Keytdir, o, kiĢilərlə çənə döymür.
Digər mənbələr uydurmadır: Elizabet Bennet, yəqin ki, hiddətlənərdi, Cen
Eyr qorxardı, Тess1
isə Ģəhvətə uyardı, lap mənim kimi.
– Sən balığı yeyib bitirmədin.
– Soyuq balıq yerinə məni istərdin?
Kəskin hərəkətlə baĢımı qaldırıram ki, Kristiana baxa bilim; onun
gözləri ərimiĢ gümüĢ kimi ehtirasdan alıĢıb-yanır.
– Elə bilirdim ki, boĢqabdakı yeməyi sonadək yeyib bitirməm
xoĢuna gəlir.
– Miss Stil, indi bu, məni narahat eləmir.
– Kristian, sən qaydaları pozursan.
– Hə, həmiĢə olduğu