olar.
– Səni saxlaya bilərəm, – Kristian təhdid edir.
– Əlbəttə, amma mən bunu istəmirəm.
О, saçlarını qarıĢdırır və Ģüa saçan baxıĢlarla mənə baxır.
251
www.vivo-book.com
– Bilirsənmi, müsahibə üçün mənim kabinetimə girib yerə
sərələndiyin vaxt sən elə ehtiram gözləyən və sözə baxan idin ki, düĢündüm
ki, sən təbiətən kənizsən. Amma, sözün düzü, АnasteyĢa, əmin deyiləm ki,
sənin füsunkar bədənində kölə damarı var.
Kristian boğuq səslə danıĢır və asta-asta mənə yaxınlaĢır.
– Ola bilsin ki, sən haqlısan, – nəfəsimi buraxıram.
– Mənə bunu yoxlamaq Ģansı ver, – o pıçıldayır, düz gözlərimin
içinə baxır, sonra incə tərzdə üzümə baxır, böyük barmağını alt dodağımda
gəzdirir. – Mən baĢqa cür bacarmıram, АnasteyĢa. Mən olduğum kimiyəm.
– Bilirəm.
О, məni öpmək üçün əyilir, amma dodaqlarıma toxunmadan donubqalır,
acgözlüklə baxıĢlarımı arayır, sanki icazə istəyir. Onun dodaqlarına
doğru can atıram, məni öpür. Bilmirəm, dodaqlarımı nə vaxtsa bir daha
öpəcəkmi və ona görə də fikirləĢməkdən vaz keçirəm, əllərim öz-özünə
onun saçlarına sarı uzanır, onu mənə yaxınlaĢdırır. Ağzımı açıram, dilimlə
dilini tumarlayıram. Kristianın ovcunu boynumda hiss edirəm, о, öpüĢü
dərinləĢdirir, çağırıĢa hay verirəm. Onun digər əli belimdə sürüĢür və
yanlarıma çatdıqda hərəkətini dayandırır, məni öz bədəninə sıxır.
– Səni qalmağa inandıra bilərəmmi? – deyə öpüĢlərarası pıçıldayır.
– Yox.
– Bəs mənimlə gecəni keçirmək necə?
– Və sənə toxunmamaq? Yox.
О inləyir.
– Sən dözülməzsən. – О, kənara çəkilir və mənə baxır. – Niyə mənə
elə gəlir ki, sən vidalaĢırsan?
– Çünki indi gedirəm.
– Mən bunu nəzərdə tutmurdum... özün baĢa düĢürsən.
– Kristian, mən fikirləĢməliyəm. Əmin deyiləm ki, məni sənin
istədiyin münasibətlər qane edəcək.
252
www.vivo-book.com
О, gözlərini qapadır və alnını alnıma dayayır, hər ikimizə nəfəsimizi
dərmək imkanı verir. Bir an sonra məni öpür, dərindən nəfəsini buraxır,
burnunu saçlarının arasında gəzdirir, sonra məni buraxır və geri