n saçlarını çiyinlərinin arxasına ataraq nitqinin
yazıldığı vərəqləri qarĢısına qoyur. О tələsmir, gözlərini ona zilləmiĢ min
nəfərlik tamaĢaçı kütləsi onu utandırmır. Hazırlığı tamamlayaraq Keyt
gülümsəyir, sehrlənmiĢ kütləyə baxır və danıĢmağa baĢlayır. О, elə
özünəarxayın və hazırcavabdır ki, yanımda oturmuĢ qızlar elə ilk zarafat
kəlməsindən Ģövqlə gülümsəyirlər. ―Ah, Ketrin Kavana, sən diqqəti necə
262
www.vivo-book.com
cəlb eləməyi bilirsən!‖ Onunla fəxr edirəm və hətta Kristian haqda fikirlər
belə ikinci plana keçir. Bu nitqi artıq eĢitmiĢəm, amma yenə də hər kəlməyə
qulaq kəsdirirəm. Keyt auditoriyanı ələ alıb və onu ardınca aparır.
NĠtq kollecdən sonrakı aqibətimizə həsr edilib. Məhz nə? Kristian
Keytə baxır, azca qaĢlarını qaldırıb. Məncə o heyrətlənib. Hə, ola bilərdi ki,
Kristiandan müsahibəni Keyt götürsün. Və o, Keytə ədəbsiz təklif edərdi.
Füsunkar Keyt və yaraĢıqlı Kristian bir yerdə... Mən uzaqdan-uzağa
onlardan heyranlıq duyardım, lap yanımda oturmuĢ bu iki qız kimi.
Yüzəyüz Keyt onu təhdid etməzdi. O, bu yaxınlarda Kristianı necə
adlandırdı? Dözülməz. Kristianla Keyt arasında konfrontasiya fikrindən
halım pisləĢir. Sözün düzü, heç bilmirəm kimin tərəfində olardım.
Keyt çıxıĢını effektli bitirir və zalda razılıq dolu alqıĢ fırtınası qopur,
hamı ayağa qalxır. Keytin ilk gurultulu alqıĢları... Mən ona baxıb
gülümsəyir və nəsə donquldanıram. Afərin, Keyt! О oturur, tamaĢaçılar da...
rektorsa yerindən qalxır və Kristianı təqdim edir. Lənət, Kristian nitq
söyləyəcək! Rektor qısa Ģəkildə onun uğurlarını sadalayır: fövqəladə
uğurlara imza atmıĢ Ģəxsi Ģirkətin baĢ direktoru, öz səyləri ilə yüksəlmiĢ
insan.
– …habelə universitetimizin əsas xeyriyyəçisi mister Kristian Qreyi
salamlayırıq!
Rektor Kristianın əlini silkələyir, zaldasa nəzakətli alqıĢlar səslənir.
Ürəyim boğazıma doğru qalxır. Kristian tribunaya yaxınlaĢır və
auditoriyaya nəzər yetirir. Keyt kimi o da özünəinamlıdır. Yanımdakı qızlar
qabağa əyilir: оnlar