Stil?
Özüme gelerek ve baĢımı keskin halda qaldıraraq Kristianı görürem.
O, qarĢımda dayanıb ve baxıĢları ile üzerimde qezeb deliyi açır. Poxa
düĢdük: o, yatdığımı görüb! Ġndi ne olacaq? Ürkerek ona baxıram;
baxıĢlarında heraret oyanır.
– Ayağa qalx! – Kristian emr edir.
Qorxa-qorxa qalxıram. О, mene baxır, kinayeyle dodaqlarını eyir.
– Deyesen, taqetsizsen.
Utanaraq baĢımla tesdiqleyir ve qızarıram.
– Dözümlülük, miss Stil. – О, gözlerini qıyır. – Men hele seni
emelli-baĢlı qayırmamıĢam. Ellerini öne qoy, sanki dua edirsen.
Men yayğın halda gözlerimi döyürem: ― Sanki dua edirsen!?‖ Dua
edirem ki, menimle kobud reftar etmeyesen. Emri icra edirem. Kristian
bileklerimi kabel qarmaqlarıyla bağlayır. Lenet Ģeytana! Kristiana sarı
boylanıram.
– TanıĢ gelir? – o soruĢur – gülüĢünü gizletmeden.
Ah, iĢe bir bax a! ―Kleytons‖dan alınan plastik kabel qarmaqları.
Ġndi her Ģey aydındır. Ağzımı açaraq Kristiana baxıram, bedenimin
adrenalin çatıĢmazlığından nece sancıladığını duyuram. He, o, isteyine nail
oldu, – yuxudan tam ayılmıĢam.
– Bu da qayçı, – Kristian deyir ve mene gösterir. – Seni istenilen an
azad ede bilerem.
Ellerimi ayırmağa çalıĢır, buxovların möhkemliyini yoxlayıram;
plastik ağrıdıcı halda derime keçir, amma bileklerimi boĢ saxladıqda buna
dözmek olar.
– Gedek.
365
www.vivo-book.com
Kristian elimden tutaraq meni dördsütunlu çarpayıya doğru aparır.
Onun melefeleri tünd-qırmızı rengdedir, künclere ise buxovlar berkidilib.
– Men çox isteyirem, daha çox, – Kristian qulağıma pıçıldayır.
Üreyim delicesine döyünür yeniden. Ġlahi!..
– Söz verirem, her Ģey çox tez bitecek. Yorulmusan, sütuna söyken.
QaĢlarımı çatıram. Demeli, çarpayıda olmayacaq? Sen deme, men
ovuclarımı açıq qoya bileremmiĢ. Ġtaetkarlıqla oyma ağac sütundan
yapıĢıram.
– AĢağı! – Kristian emr edir. – YaxĢı. Buraxma. Buraxsan, seni
Ģapalaqlayacam. Aydındır?
– Beli, ağa.
– YaxĢı.
О, arxa terefde durur, ombalarımdan tutur ve azca qaldıraraq geriye
çekir. Odur ki,

<< 1 ... 165 166 [167] 168 169 ... 313 >>