barmaqlarını ombama daha möhkem yeriderek.
Ayaqlarım sızıldayır, qatlanır, baĢımın derisi göyneyir, çünki Kristian
hörüyümden dartır… amma içimden tanıĢ hissin baĢ qaldırdığını duyuram.
О-o, yox… ilk defedir ki, orqazmdan qorxuram… eger qurtarsam… huĢumu
itirecem. Kristian keskin, kobud tekanlarla hereket edir, xırıltılı nefes alır,
inleyir ve aydın olmayan kelmeler teleffüz etmekle böyürür. Bedenim ona
hay verir… ne? Özümü son hedde hiss edirem. Qefilden Kristian lap dibe
soxur ve donub-qalır.
– He, Ana, menimçün! – o, nefesini buraxır.
Adımı eĢitdikde özümü artıq saxlaya bilmirem, bedenim xoĢ hissle
dolub-daĢır, bu duyğu sanki meni burulğana çekib aparır, men partlayıram
ve gerçeklik yox olur.
367
www.vivo-book.com
Tedricen özüme gelir ve anlayıram ki, Kristianla birge qurtarmıĢam.
О, döĢeye serelenib, men füsunkar cinsi elaqeden sonrakı yorğunluqdayam,
arxası ona teref uzanmıĢam ve tavana baxıram. ―Оy…yaylı qarmaqlar‖, –
yayğın halda düĢünürem; onları unutmuĢdum. Kristian burnunu qulağıma
direyib.
– Ellerini qaldır, – astaca deyir o.
Ellerim sanki qurğuĢundandır, amma men itaetkarlıqla ellerimi ireli
uzadıram. Kristian qayçını iĢe salır ve kabel qarmağından yapıĢır.
– Bu Ananı açıq elan edirem, – beyan edir o ve plastiki kesir.
Gülür ve bileklerimi ovuĢdururam. Kristianın nece gülümsediyini
duyuram.
– Nece de xoĢ sesdir, – o, düĢünceli halda deyir.
Qefilden o oturur, meni elden buraxmır ve men onun dizleri üste
düĢürem.
– Günah mendedir, – o deyir, meni ele çevirir ki, keyimiĢ ellerimi ve
çiyinlerimi ovuĢdurmaq rahat olsun. О, nevaziĢle bedenimi masaj edir,
tedricen cismim özüne gelir.
Kristian neyi nezerde tuturdu?
Kristiana teref çevrilir, onun neyi nezerde tutduğunu anlamağa
çalıĢıram.
– Nese sen çox nadir hallarda gülürsen.
– Men, ümumiyyetle, az gülürem, – yuxulu halda donquldanıram.
– Beli, miss Stil, amma gülüĢünüzden adamın üreyi açılır.
– Misilsiz komplimentdir, mister Qrey, – gözlerimi gücle

<< 1 ... 167 168 [169] 170 171 ... 313 >>