insana qarĢı. Kor baxıĢla
pencereye boylanır, irrasional qezeb ve qısqanclıqdan üzülürem.
Fikren bu güne qayıdıram. Kristianın meyl elediyi Ģeyleri nezere
alaraq düĢünürem ki, o menimle yumĢaq davranıb. Bunu tekrarlamaq
isterdimmi? Özümü aldada bilmerem, isterdim. Elbette, isteyirem. O, xahiĢ
elese... birce Ģertle ki, çox ağrıtmayacaq ve bu, onunla qalmaq üçün yegane
üsuldur.
Bütün mahiyyet de bundadır. Kristianla qalmaq isteyirem. Daxili
ilahem nahatlanaraq köks ötürür. Bu fikre gelirem ki, o, beyniyle deyil, indi
seyre çıxarılmıĢ bedeninin baĢqa bir mühüm hissesiyle düĢünür.
– Lazım deyil, – Kristian donquldanır.
375
www.vivo-book.com
Üzümü turĢudaraq ona sarı çevrilirem.
– Ne lazım deyil?
Ona toxunmamıĢam.
– Çox düĢünmek lazım deyil, АnasteyĢa. – О, elimden tutur,
dodaqlarına yaxınlaĢdırır ve barmaqlarımın sümüklerini ince terzde öpür. –
XoĢ bir gün idi. Çox sağ ol.
О, yene de menimledir. Yayğın halda gözlerimi döyür ve xecaletle
gülümseyirem. Kristian ele ziddiyyetlidir ki... Meni çoxdan inciden sualı
verirem:
– Kabel qarmağından niye istifade eledin?
О gülümseyir.
– Sadece rahatdır ve sen yeni hissiyyatları keçirdin. Kabel
qarmaqları fiksasiya üçün çox sert qurğudur, bu da xoĢuma gelir. – О,
xefifce gülümseyir. – Seni layiq olduğun yerde saxlamaq üçün çox keserli
üsuldur.
Allanır ve Teylora heyecanlı bir baxıĢ yöneldir, O, gözünü yoldan
çekmeden temkinli halda maĢını idare edir. He, indi bu sözleri nece
cavablandırım? Kristian günahsız görkemle çiyinlerini çekir.
– Bütün bunlar menim dünyamın bir hissesidir, АnasteyĢa.
О, ovcumu sıxır, sonra buraxır ve pencereye sarı çevrilir.
He, onun dünyası... ve men ona daxil olmaq isteyirem; amma onun
Ģertleriylemi? Bilmirem. О, lenete gelmiĢ müqavileni heç xatırlamadı.
DüĢünceler kefimi qaldırmır. Pencereden boylanır ve ĢüĢe arxasındakı
peyzajın deyiĢdiyini görürem. Biz körpüden keçirik, etrafda mürekkeb
rengli zülmet mövcuddur. Zülmet gece daxili ehvali-ruhiyyemi eks etdirir,

<< 1 ... 173 174 [175] 176 177 ... 313 >>