olmasa azca hezz alım.
Kristian Ģalvarının önünü bağlayır, saçlarını sığallayır ve penceyini yerden
götürmekçün eyilir. Yeniden mene baxdıqda baxıĢından heraret duyulur.
– Eve qayıtmalıyıq.
Ġnamsız halda otururam, azca titreyirem.
– Budur, geyine bilersen.
Penceyinin içeri cibinden tumanımı çıxarır. Ciddi simayla onu
götürürem, amma qelbimin derinliyinde bilirem: meni ceza olaraq s..seler
de, kiçik bir qelebe qazanmıĢam. Daxili ilahem razılıqla baĢını terpedir,
onun simasında özündenrazı tebessüm var: ―XahiĢ elemeli olmadın‖.
– Kristian! – birinci mertebeden Mia haylayır.
О çevrilir ve qaĢlarını qaldırır.
– Düz vaxtında. Ġlahi, herden Mia o qeder zehletöken olur ki!
Ona qaĢqabaqlı baxıram, tumanımı telesmeden qanuni yerine
qaytarıram ve (s..ilenden sonra olub-qalan) bütün leyaqetimle ayağa
qalxıram. Saçlarımı telem-telesik qaydaya salıram.
– Mia, biz yuxarıdayıq! – Kristian qıĢqırır, mene sarı dönür ve deyir,
– he, miss Stil, men özümü daha yaxĢı hiss edirem, bununla bele, sizi
Ģapalaqlamaq isteyirem.
– Mence, men bu cezaya layiq deyilem, mister Qrey, xüsusile qerezli
hücuma meruz qaldıqdan sonra.
396
www.vivo-book.com
– Qerezli? Sen mıeni öpdün!
Kristian var gücü ile tehqire meruz qalmıĢ sima yaratmaq isteyir.
Dodaqlarımı bir-birine sıxıram.
– Yalnız özümü müdafie elemek meqsediyle.
– Kimden?
– Senden ve qaĢınan ovcundan.
О, baĢını yana eyir ve gülümseyir. Mianın dabanlarını döye-döye
pillekenle yuxarı qalxdığı hiss olunur.
– Axı dözdün?! – Kristian sakitce soruĢur.
Üzüm allanır.
– Gücle, – pıçıldayıram, amma özündenrazı tebessümü gizlede
bilmirem.
– A-a, demeli, burdasınız! – Mianın dodaqları geniĢ açılır.
– AnasteyĢaya etraf erazini gösterirdim.
Kristian elini mene uzadır, boz gözlerde ciddilik var. Elinden
tuturam ve o, yüngülce ovcumdan tutur.
– Keyt ve Eliot artıq gedirler. Bu cütlük xoĢunuza gelir? Bir-birinden
qopa bilmirler. – Mia saxta mühakime görünüĢü ile köksünü ötürür ve bize
baxır. – Bes siz burda neyle

<< 1 ... 187 188 [189] 190 191 ... 313 >>