Esebi halda Teylora
baxıram.
– Teyloru unut. Meninmle danıĢ.
Çiyinlerimi çekirem.
– He, Ģübhe edirdim. Ve bir de Corciya haqda ona göre dedim ki,
Keyt Barbadosdan söz saldı. Eslinde hele qerar vermemiĢem.
– YaxĢı, sen ananı görmek isteyirsen?
– He.
Kristian qeribe terzde mene baxır ve susur, sanki öz-özüyle mübarize
aparır.
– Seninle gele bilerem? – nehayet, o soruĢur.
Ne?!
– E-e-e... Mence bu, yaxĢı ideya deyil.
– Niye?
401
www.vivo-book.com
– Ümid edirem bu... inadkarlıqdan dincelerem ve her Ģeyi düĢünübdaĢınaram.
О, sarsılmıĢ halda mene baxır.
– Sence, men çox inadam?
GülüĢümü boğa bilmirem.
– Bu hele yumĢaq sözdür!
Yandan öten fenerlerin iĢığında Kristianın dodağının eyildiyini
görürem.
– Ne lağ edirsiniz, miss Stil?
– Buna cesaret elemezdim, mister Qrey, – saxta ciddilikle cavab
verirem.
– Menese ele gelir ki, cesaret elediniz. Siz mene lağ edirsiniz, hem
de tez-tez.
– Çox neĢelisen.
– NeĢeli?
– Beli.
– ―NeĢeli‖ hansı menada, yeni gülmeli, yoxsa yelbeyin?
– О-o… hem o, hem de bu, üstelik, yeterinden artıq.
– Konkret desek?
– Özün tap.
402
www.vivo-book.com
– Qorxuram, sene münasibetde heç bir açma düzgün olmayacaq,
АnasteyĢa, – Kristian acı-acı deyir, sonrasa sakitce elave edir: – Corciyada
ne haqda fikirleĢmek isteyirsen?
– Bizim baremizde, – pıçıldayıram.
О, temkinli halda mene baxır, sonra deyir:
– Dedin ki, sınayarsan.
– Bilirem.
– Fikrini deyiĢdin?
– Ola biler.
Kristian qurcalanır, sanki oturmaqla narahatdır.
– Niye?
Zehrimara qalasan. Söhbet birden-bire niye ciddi ve mühüm Ģekil
aldı? Tamamile gözlenilmeden, imtahan kimi... men buna hazır deyilem.
Ona ne deyim? Deyesen, seni sevirem, sense meni ancaq oyuncaq sanırsan...
Çünki sene toxuna bilmirem ve hisslerimi üze çıxarmaqdan çekinirem: ya
qapanacaqsan, ya da söyeceksen, yaxud bundan da pis – vuracaqsan! Ne
deyim?
Pencereye sarı çevrilirem. MaĢın körpüden keçir. Kristianla zülmete
qerq olmuĢuq,; o, fikirlerimizi ve duyğularımızı gizledir, hergah

<< 1 ... 190 191 [192] 193 194 ... 313 >>