danışdıqlarını isə çoxdandır eşitmirdim.Əslində eşidirdim amma fikir vermirdim.Sonra hər kəlməsinə diqqət etdim,ötən sevgi tək unudulmuşların şikayətidir bu.Hər bir itən gündə izləməsindən söz salır və inandla,inacla səninəm deyir.İllərin əvəzindən danışır.İllər ötüb keçsə də mənim olduğunu deyir.Payızda ayrı düşən bir yarpaq kimi kimsəsizliyın ətri gəlir bundan.Payızda yarpaqların hamısını bir aqibət gözləyir əslində amma ən sona qalanı ən bəxtsizidir məncə...
Hər sən gələndə ağlıma içimdə nəsə ağrıyır.Nə eləmisən mənə?Bu səssizlik nədir?Yerinə sevə bilmərəm kimisə,razıyam tək-tənha tükənsin illərim amma yerinə sevə bilmərəm.Səndən uzaqda nəsə çatmır,nə bir təsəlli,nə də bir az ümid yoxdur.Axı nə etdin sən,nədir bu səssizlik?Sınamışam amma yenə də olmur...Başqa dilin hisslərini tərcümə etmək necə olurmuş?
Birbaşa mətləbə keçir,Səni çox özləmişəm deyir indi də.Bəlkə də dünyanın ən gözəl müraciətini edir;Gecə gözlüm mənim-Deyir.Payızın küləyi kimi,dənizləri keç gəl yenə də gedərsən razıyam.Olsaydım,mən əgər yağış olsaydım göz yaşlarına dönərdim.Olsaydım,əgər mən külək olsaydım ürəyində dolub orda sakitləşərdim,sabitləşərdim,əgər sevirsənsə dənizləri öt,keç yenə də qayıdarsan razıyam...
Bu isə...Dəniz gözlərim olmadığı üçün bu sözlərin mənə dəxlisi yoxdur,üstəlik ala gözlərin dəniz gözlər üçün seçidiyini biləndən sonra heç dəxlisi yoxdur amma necə olsa da bu da yüzlərlə hiss sahibinin dilindən danışır,həmişə başımın üstündə qal,getmə,yanımda qal “Əlvida”demə mənə fəryadı...yox olan zamana ağlayaram bir də.Yana-yana ağlayaram,səni başımın üstündə daşıyaram bir ömür,sənə qurban olaram amma əlvida demə mənə...Sən bunu kimsə üçün deyirsən və o “kimsənin”də kimsə üçünsə dediyini bilirsən...
Yalandan da olsa nə gözəl güldün o axşam mənə...
Nağılları kim sevmir ki?Hələ “biri var idi,biri yox idi”kəlməsi ilə başlayanda hansısa sehirli aləmə aparacağından xəbər verir...Bir rəssamın olmasından,oz sevgisinə görə dünyasını milyon qızıl gülə dəyişdiyindən danışır bu