a institut yerlesir. Genclerin arasindan kecib gedende onlarin sohbetini esitdi: -Bu eynekde Mafiya Zaura oxsayirsan. - Qaqas,Mafiya Zaur olub,meni oluye oxsatma.- Dogrudan deyirsen? Hacan olub ki? - Guya,bilmirsen? 2gun qabaq. - Ola bilmez. - Niye ola bilmir? Butun ondan danisir. Sumqayit yolunda qezaya dusub...Zaur yerindece quruyub qaldi.Bu xeber ona o qeder pis tesir etdin ki, bir muddet ozune gele bilmedi.Gozunun qabaginda xestexanadaki sehne canlandi.Mafiya Zaur ona yaxinlasir,onu kiminlese sehv salib anasinin adini sorusur...Ele bil,100 il idi ki,Mafiya Zauru taniyirdi.Sanki,daim bir yerde olmusdular,bir qabdan corek yemis, su icmisdiler...Elinin ustundeki " Zz" herflerine baxdi.Lap kovreldi.Sanki,onun en dogma adami idi rehmetlik.Binanin kuncune soykenib hicqiraraq aglamaga basladi...Bir nece nefer ona yaxinlasib ne bas verdiyini sorusdu.Etrafina xeyli adamin yigildigini gorub agir addimlarla oradan uzaqlasdi...


--- “Bir ovuc torpaq” əsərindəki Zaur obrazı ilə bağlı maraqlı bir əhvalat olmuşdu. Bir tələbə qız baş qəhrəman Zaur öləndən sonra depressiyaya düşərək, ailələrində problem yaratmışdı, valideynləri son ümid yeri kimi, axtarıb məni tapdılar və qızlarının düşdüyü depressiyadan çıxarmaqda onlara yardımçı olmağımı istədilər. Getdim evlərinə, bir az söhbət edəndən sonra, tələbə qıza Zauru özüm yaratdığımı anlada bildim. Qız depressiyadan ayıldı. Bu kitabım işıq üzü görəndən sonra sumqayıtlı məktəblilər əllərinə , çantalarına, köynəklərinə, divarlara “Zz” yazırdılar.