- Eşitdim demisən ki, "o əslində getmək istəyirdi!". Bəli getmək istəyirdim, amma səndən yox. Çünki səndən getsəm, özümə gələ bilməzdim.Mən sənin xəyanətlərini, yalanlarını və xoşbəxt görünən yalançı vədlərini tərk etdim. Mən
sənin üçün bir vasitə olduğumu anladım. Əslində vaxt keçirmək üçün ideal bir gənc idim. Sənə şeirlər yaza, hekayələr uydura bilirdim. İlahi, necədə yalançı insanlarıq biz?!
- Məni günahlandırma Tanrı! Ən böyük xəyanət, qəlbi mənlə olmayan birini yanımda saxlamam olardı. İlklərdə hər şey mükəmməl idi, çünki
həvəsli idi. Qışda əlim dona-dona, telefonla danışır, səsinə isinir və üç otaqlı evimizi xəyallarımızda rəngliyirdim. Nişan üzüyünü
mənimlə seçib, özgəylə birgə taxdı. İlk dəfə birinə bu qədər sevmişdim, ilk dəfə yağışda islandığıma
məmnun idim. O gündən anladım ki, ən xoşbəxt günlər yalançı günlərdi!
- Həyatın əsl üzünü anladım, xoşbəxt olub ciddi yaşamaq mümkünsüz! Üç-dörd dəqiqəlik
simfonyalar insanı ömür boyu xoşbəxt edə bilmədiyini dərk elədim. Sonra bir fincan çay və pəncərə qarşısında bütün bir şəhər. Sonrada
anladım ki, kitablar, elm, təfəkkür, yalnız bunlardı yaşaman üçün ən böyük qurucu sistemin. Hisslər
və yalançı xoşbəxtliklər. Bir müddətlik hisslərdən, ömürlük xoşbəxtlik istəmək axmaqlıqdır. Məndə axmaq olmuşdum, amma deyiləm. Ətrafımda və beynimdə xüsusi, güclü bir sistem yaratdım.
İnsanlar-aldatmaq üçün tərif etmək və bundan sonra öz silahın kimi manelərini məhv edə bilərsən. İnsanların ikinci adları Eqodur. Və ən zəif nöqtələridə. Bundan yararlanmaq üçün, sadəcə
hisslərinə toxun. İnsanların çoxu ağıllı axmaqlardır. Haqqında biraz məlumat əldə et və nəyi sevirsə səndə onu sev və onun ətrafı və
seçimləri necə mükəmməl olduğunu bildir. Nə desə, üstünə əlavə et və itələ getsin. Sonra durquz, üstünü təmizlə və ən yaxın dostu olduğunu söylə. Özünə inanmasada, sənə hər
zaman inanacaq..