n ,uzume bele baxmamishdi, lakin sonda onunla da munasibetimizi yoluna qoya bilmishdik. Ishdeki soz sohbetlere gelende, esmiragilin men olmayanda arxamca danishdiqlarimi bilsem de , uzume gulub susuduqlarini, hech ne olmamish kimi ozlerni apardiqlarini gorub mende it hurer karvan kecher misalina emel etmeye ustunluk vermishdim. Elbette haqqsiz sohbetler meni incidirdi, insanlarin baxishlarinda artiq ikili mena axtarmaga, her sozlerinde neyse eyri bir ishare olub olmadigini sezmeye bashlamishdim, bezen olmayan yerde bele qarishqadan fil duzelder, eseblesher, ayaqyoluna qacib aglayardim, lakin ele ki ofisi terk edib meni her gun mashina soykenib gozleyen Cavidani gorerdim,butun problemler bir anda unudulardi.Cavidanla kecen her deqiqemde ozumu sehrli nagillardaki shaxzade hiss ederdim. O menim butun kaprizlarima dozer, ushaq kimi ezizleyib ,imkani olsa qashiqla yedizdirib ,elleri uste gezdirerdi ki, hech bir eziyyet chekmeyim. Eslinde o menim ishden cixmagimi istese de, men boshuna oxumamisham ki, hem meni eve qapamaq fikrin var?men deqradasiya etmek istemirem, mende ayaqlarim ustde durmagi bacarmaq isteyirem demishdim. O da kor peshman razilashmishdi. Eslinde cox qisqanc olsa da geyimime qarishmaz, men ozum de coxda qisa geyinen deyildim, hech zaman meni eybecer xoshaglmez gosterecek elbiseleri mene aldirmazdi. Kishi ozune guvenmelidir- bir defe o bunu mene bele demishdi. Defelerle meni oz butiklarina aparib mene –ne isteyirsen sech- dese de, men hech ne istemirem ,gel gedek deyerek –boyun qachirirdim. O da, xasiyyetime artiq beled oldugundan, meni mashina eyleshdirer , besh deqiqeden sonra ise eli dolu paketlerle gelib, evde baxarsan deyerdi. Zovqunu cox beyenirdim. Ishe her gun geldiyimde meni artiq yeni gul buketi gozleyerdi. Ish zamani yaza danisha bilmediyi bilse de, ozu mene tez tez sms gonderer, neyleyim sensiz olmur deyerdi.Ishden sonra meni gah teatra, gah kinoya aparar, hefte sonlarinda at surmeye,tennis oynamaga, deniz kenarinda sham etmeye gederdik. Bir