- Muradin әsgәr yoldaşi. Şәhәrdәn...
- hәәә bildim, yәqin toya gәlir.
- yaninda da qiznan gәlәcәkmiş.
- evlәnib?
- nişanlanib, xalan dedi.
- Murad mәnә niyә demәdi bәs?
Füruzә xanim qaşlarini çataraq:
- Nә vaxt danişmisiz?
- Baya... Ayşә dodağini dişlәyәrәk:
- Şeyy...
- Adiva söz çixardacaqsan- deyә anasi sәsini nisbәtәn yüksәltdi.
- Pis şey elәmәdim, ana..
- Camaat nә deyәr sonra?
- bizi camaat idarә edirki? Hәm bax Vüsala nişanlisiyla...
Füruzә xanim Ayşәnin sözünü kәsәrәk:
-Biz onlar deyilik,Ayşә!
Ayşә ağlayaraq otağina qaçdi. Füruzә xanim isә heçnә olmamiş kimi işlәrinә davam etdi. Artiq bәlәd idi qizinin bu sulugözlüyünә. Sәsini azca qaldirdinmi, azca hәyәcanlandimi ağlamaya başlayar. Buna görә dә Ayşәylә danişarkәn ehtiyyat edәrlәrlәr.
-2 həftə qabaq?
-kəndi gəzdirəcəm onlara. Istirahətə gəlirlər.
-sen gəzdirəcən?
-ikimiz. Deyib Ayşənin yanağını öpdü.
- nişanlısı niyə gəlir?
- offf Ayşə burda təəccüblü nə var axı..
-Biz də nişanlıyıq da istədiyimizi eliyək onda?
- Ayşə, burax bu dar düşüncələri. Murad bezgin şəkildə təpədə uzanaraq əllərini başının arxasına qoydu. Ayşə də yanına oturaraq:
- Nə bilim. Şəhərdə yəqin ayre cür olur.
Murad Ayşənin bu sözünə gülümsəsə də heç nə demədi.
Muradgilin ailəsi qonaqlarının gəlişinə can-fəşanlıqla hazırlaşmışdılar. Vüsal Muradın ən yaxın dostu idi. Kəndə gəlişi ilk dəfə deyildi. Budur ağ jep Muradgilin qapısında idi.
-Ana, mən gedirəm xalagilə...
-mənnən salam deyərsən. Gələndə də...
Ayşə anasının sözünü kəsərək:
- Gec gələcəm haaa...
- Axşam Murad gətirəndə xalana de zeytun yağını göndərsin.
Ayşə Muradgilə tələsirdi. Əslində ən çox Vüsalın nişanlısı onu maraqlandırırdı. Şәhәrdә böyümüş bir qizla taniş olacaqdi.
Muradgil artıq yemək süfrəsinə oturmuşdu ki, Ayşə də gəldi.
Murad Ayşəni Vusalgil ilə tanış etdi.
"Necә dә gözәldi. Әynindәkilәrә bax hәlә... Çox gözәldi."- Ayşә düşüncәlәrә dalmişdi.
Hәr kәs süfrә әtrafinda şirin-şirin söhbәt edirdi.
- Allah qoysa sәnin