i ilə tanış elədi. Hamsı çox sevmişdi Leylanı. Leyla Ayşəyə: Ayşə, niyə belə qaşqabaqlısan?
Ayşə bunu gözləmirdi. Əslində Ayşə Leylanı sevmişdi. Amma onun dünyasında onlar başqa - başqa insanlar idi.
-Ayşəəə..
-Hə? Mən? Yoox deyiləm elə. Şey...Leyla, şəhər necə yerdi?
-heç olmamısan orda?
-olmuşam uşaq olanda...
-əslində qeyri-adi yer deyil. Sadəcə nə bilim.. Bura daha yaxşıdı.
- Doğurdan?
- Həqqi sözümdü. Bura yaxşıdı. Ama sizində adətləriniz olmuya.
-necəki?
-sənin yaşında qız hələ dərs oxumalı, universitetə hazırlaşmalıdı. Bax mənə, 25 yaşım var. Vəkiləm , işləyirəm. Öz ayaqlarım üzərində dayanıram. Heç kimdən asilı olmadan. Amma burda sən ərə gedəcəksən. Əslində sən şanslısan. Sevdiyinlə xoşbəxt olacaqsan, Inşallah. Amma kəndlərdə bir çox qızlar sənin qədər şanslı deyillər.
-Mən xoşbəxt olacam. Deyib gülümsədi Ayşə.
Leyla da gülümsəməsi ilə qarşılıq verdi Ayşəyə.
- Heç vaxt özünü әzdirmә, imkan vermә qәrar versinlәr sәnin yerinә.
Beləcə səhərə qədər qızlar söhbət etmiş və bir yerdə yatmışdılar.
Pәncәrәdәn evә düşәn günәş şüalari Leylani oyatmişdi. Ayşәni yaninda görmәyәrәk divardan asilmiş qara çәrçivәlı, qirmizi güllәrlә bәzәdilmiş saata baxdi. Saat 8 idi. Boynunu ovaraq Ayşәnin dolabina yaxinlaşdi.

Vedrəni süd ilə qismən doldurduqdan sonra digər inəyi sağmaga başladı Ayşə. Leyla gəldi ağlına. Kaş yerində ola bilsəydi onun. Savadli, oxumuş, gözəl, ağıllı.. Ama yox, o zaman Murad ne olacaqdı? "Axmaq Ayşə, bu dəqiqə Leyla oldun da qaldı Muradın."
- Ayşəəə..
Ayşə oz düşüncəsinə görə "axmaq" fikirlərindən ayrilib geri çevrildi.
Leyla Ayşənin çəhrayı olub ag xətlərlə bəzədilmiş dizdən olan qisa qol donunu geyinmişdi. Saclarini toppuz yığmış ve olduqca şirin görünürdü.
Ayşəyə yaxınlaşaraq: Etiraf edirəm məni cəlbedici ve gözəl göstərən geyimlərim ve makyajimdi.
Ayşə Leylanın bu cümləsini təhlil eləməyə çalışdı: " özünün cox da gözəl olmadığını demək istədi, yoxsa, menim geyimlərimi pislədi?"
- Ayşəə, mətbəx deyirəm!
- Hәə