ə uzanır.
– Sən. Üstdən, – əmr eləyir. – Səni görmək istəyirəm.
Hə!
О, məni tərkinə mindirir və qərarsız halda Kristianın
əllərinə tabe oluram. О, gözlərini qapadır və ombalarını
mənə sarı qaldırır, içimi doldurur, dartıb uzadır. Nəfəsini
dalbadal buraxanda ağzı ―O‖ hərfi formasına düĢürdü.
www.vivo-book.com
256
Ona malik olmaq və ona təslim olmaq necə də xoĢdur.
Kristian əllərimdən tutub və mən anlamıram, ya
müvazinətimi saxlamaq, ya da ―yol xəritəsi‖nə baxmayaraq
ona toxunmamam üçün edir bunu.
– Səninlə olmaq elə xoĢdur ki, – mırıldanır o.
Yenidən qalxıram, onun üzərindəki hakimiyyətdən
məst olaraq və görürəm ki, Kristian Qrey necə yavaĢ-yavaĢ
içimdən çıxır. О, əllərimi buraxır və ombalarımdan, mənsə
onun onurğasından yapıĢıram. Qəfildən o, kəskin hərəkətlə
içimə soxur, məni qıĢqırmağa məcbur edir.
– Bax belə, balaca, məni hiss elə, – gərgin səsiylə dedi.
BaĢımı geriyə atıram və bütün diqqətimi onun ritmik
hərəkətlərinə yönəldirəm. Kristian bunu necə də ustalıqla
eləyir!
Hərəkət eləyirəm, ideal simmetriyada onun ritminə
uyğun Ģəkildə və bütün düĢüncələrim və dəlillərim harasa
uçaraq yox olur. Bütünlüklə həzz okeanında qarıĢaraq
ərimiĢdim. Yuxarı və aĢağı… yenə və bir daha… Həəə!
Gözlərimi açıram və kəsik-kəsik nəfəs alaraq yuxarıdan
www.vivo-book.com
257
aĢağıya ona baxıram. Kristian da yanar gözləriylə mənə
baxır.
– Mənim Anam, – pıçıldayır.
– Hə, – boğularaq təsdiqləyirəm. – HəmiĢəlik.
О, ucadan inləyir, gözlərini yumur və baĢını geri dartır.
FiniĢə yetiĢmiĢ Kristianı görərək mən də ona çatıram:
ucadan, coĢqulu, uzun-uzadı inləyir, sonrasa taqətsiz onun
üstünə yıxılıram.
– Ох, balaca, – o inləyir və əllərini yana açır.
BaĢımı onun sinəsinə söykəmiĢdim (yasaq əraziyə),
sinəsinin buruq tükləri yanağımı qıdıqlayırdı. Od tutub
yanıram, heç cür davamlı tənəffüsümü bərpa edə bilmirəm
və Kristianın dərisini öpmək üçün dodaqlarımı uzatmaq
istəyimi güclə özümü saxladım. О, saçlarıma sığal çəkir,
sonra əli kürəyimdə sürüĢərək