n xəritəsini
nəzərdə tuturdum, – barmaqlarım giciĢir: Kristiana elə
toxunmaq istəyirəm ki.
Onun qaĢları təəccüblə yuxarı dartınır. Gözlərində
qərarsızlıq var. Burnumla çiyninə sürtünürəm.
– Bu konkret olaraq nə deməkdir, miss Stil?
Barmaqlarımın ucunu onun üzündə gəzdirirəm.
– Sadəcə, sənin icazə verdiyin hər yerinə toxunmaq
istəyirəm.
Kristian Ģəhadət barmağımı diĢiylə tutur və yavaĢca
diĢləyir.
– Оy, – etiraz edirəm, osa nərildəyir.
– YaxĢı, – barmağımı buraxır, amma səsindən
narahatlıq duyulur. – Gözlə. – О, rezini çıxarır və
utanmadan çarpayının yanında yerə atır.
www.vivo-book.com
261
– Belə Ģeylər xoĢuma gəlmir. Məncə, doktor Qrini
çağırsam yaxĢıdır, qoy sənə iynə vursun.
– FikirləĢirsən ki, Sietlin baĢ ginekoloqu qaçaraq bura
gələcək?
– Mən inandırmağı bacarıram, – mızıldanır və telimi
qulağımın arxasına keçirir. – Franko saçını yaxĢı kəsib. Saç
düzümün xoĢuma gəlir.
Nə, nə??
– Bəsdi baĢımı boĢ sözlərlə qatdın.
О, yenidən məni üstünə çıxarır. Onun qatlanmıĢ
dizlərinə söykənərək oturmuĢam; ayaqlarım onun
ombalarının yanındadır. О, dirsəklərinə söykəndi.
– Buyur, toxuna bilərsən, – yumorsuz deyir, açıq-aydın
əsəbiləĢir, amma bunu gizlədir.
Kristiandan gözümü çəkmirəm, barmağımı qırmızı
xətdən bir qədər aĢağı keçirirəm, qarının füsunkar əzələləri
üstüylə. О üzünü turĢudur və mən hərəkəti dayandırıram.
– Nədi, olmaz? – pıçıldayıram.
– Yox, hər Ģey yaxĢıdı. Sadəcə, mənə lazımdır ki…
əhvalımı azca dəyiĢmək. Mənə çoxdandı kimsə toxunmur.
www.vivo-book.com
262
– Bəs missis Robinson? – qəfildən dodaqlarımdan sual
qopur. Amma təəccüblüdür, səsimdən acığı və gizli nifrəti
yerli-dibli yığıĢdıra bilməmiĢdim.
О, açıq-aydın narahatlıqla baĢını tərpədir.
– Onun barəsində danıĢmaq istəmirəm. Yoxsa kefin
pozulacaq.
– Eybi yox, dözərəm.
– Yox, Ana. Onun adı çəkilən kimi qıpqırmızı
qızarırsan. Mənim keçmiĢim – mənimdir. Bu faktdı. Heç
nəyi dəyiĢmək gücündə deyiləm. XoĢbəxtəm ki, sənin belə
bir keçmiĢin yoxdur, yoxsa bu məni