Miss Stil, ağzı açıla halda mənasız yerə dayanmaq
xoĢuma gəlir, – acıqlı cavab verir və otağa keçir, əvvəlki
kimi gözlərini məndən çəkməyərək. – Yadıma salın,
Kerolayn Ektona minnətdarlıq məktubu yollayım.
Üzümü turĢuduram. O kimdir elə?
www.vivo-book.com
267
– ―Neyman‖dakı fərdi satıcı qız, – deyir və əslində,
səslənməmiĢ sualımı cavablandırır.
– А-а.
– Mən dalğınam.
– Bilirəm. Nə istəyirsən, Kristian? – Sərt halda ona
baxıram.
О, hiyləgərcəsinə gülümsəyir və cibindən gümüĢü
Ģarları çıxarır. Gözlənilməzlikdən dilim tutulur. Lənət
Ģeytana! О məni döymək istəyir? Ġndi? Niyə?
– Bu, heç də düĢündüyün məsələ deyil, – deyə o, dərhal
xəbərdarlıq edir.
– Onda izah elə, – dodaqlarımı tərpətməklə xahiĢ
edirəm.
– FikirləĢdim ki, bu axĢam onları özünlə götürə
bilərsən.
Bu cümlənin mənası mənə çox gec çatır.
– Qəbula? – dəhĢətlə soruĢuram.
О, baĢının hərəkətiylə təsdiqləyir, gözlərinin rəngi
tündləĢir.
Ġlahi!
www.vivo-book.com
268
– Bundan sonra məni döyəcəksən?
– Yox.
Bir anlıq məyusluq duyuram.
О gülür.
– Bəs sən bunu istəyirsən?
Mən ürpəntiylə udqunuram, bilmirəm nə cavab verim.
– Səni əmin edirəm ki, sənə bir daha o cür toxunmaq
niyyətim yoxdur, hətta bundan ötrü mənə yalvarsan da.
Оhо! Bax bu, yeni xəbərdir.
– Bu oyunu oynamaq istəyirsən? – ovcunda Ģarları
tutaraq sözünə davam edir. – Sən onları istənilən vaxt çıxara
bilərsən, əgər bezsən.
Kristiana baxıram. О, məkrli tovlayıcı təsiri bağıĢlayır:
– pırtlaĢıq saçlar, tündləĢmiĢ gözlərdə erotik fikirlər,
dodaqlar seksual təbəssümdə qabarıb.
– YaxĢı, – sakitcə razılaĢıram. Hə, hə! Daxili ilahəm
səsini geri qaytarıb və var gücüylə qıĢqırır.
www.vivo-book.com
269
– Afərin, yaxĢı qızsan, – Kristian gülümsəyir. – Gedək,
ayaqqabılarını geyərkən mən onları lazım olan yerə
qoyaram.
– Ayaqqabı?
Çevrilirəm və nazik tüklü dəridən olan hündür daban
tuflilərə baxıram: boz rəngdədirlər, seçdiyim dona uyğun
çalarda.
Zarafatdır!..
Əlini uzadaraq müvazinətimi saxlayır, Mənsə