Maskaları taxırıq, – Kristian gülümsəyir.
Sadə qara maskada Ģahzadəm daha zülmətli və Ģəhvətli
təsir bağıĢlayır. Ġndi yalnız onun gözəl dodaqlarını və
möhkəm çənəsini görürəm. Məftunluqdan az qala ürəyim
dayansın.
Maskanı üzümə taxıram və bədənimdə dövran edən
yanğıya əhəmiyyət vermirəm.
Teylor maĢını evin yanında saxladı. Nökər Kristian
üçün qapını açır. Soyer maĢından tez çölə atılır ki, mənim
xidmətimdə dursun.
– Hazırsan? – Kristian soruĢur.
– HəmiĢəki kimi.
www.vivo-book.com
281
– Çox gözəl görünürsən, АnasteyĢa, – əlimi öpür və
maĢından düĢür.
Tünd-yaĢıl cığır fasad boyu qazonla və evin
arxasındakı geniĢ çəmənliyədək uzanır. Kristian belimdən
tutub və biz yaĢıl cığırla füsunkar libaslar geyinmiĢ və
çeĢidli maskalar taxmıĢ Sietl elitasının arxasınca
addımlayırıq. Ġki fotoqraf sarmaĢıqlı köĢkün fonunda
qonaqların fotolarını çəkir.
– Mister Qrey! – deyə onlardan biri haylayır.
Kristian baĢının hərəkətiylə razılıq verir və məni də
özüylə dartır. ÇəkiliĢ üçün cəld poz veririk. Onlar Kristianı
necə tanıdı? Əlbəttə, onun gur kürən kəkilindən.
– Niyə iki fotoqraf? – soruĢuram.
– Biri ―Sietl tayms‖dandı, digəri xatirə fotoları çəkir.
Sonra fotoları alarıq.
Оy, yenə də mətbuatda mənim fotom peyda olacaq.
Yadıma qəfildən Leyla düĢür. Hə, o məni belə tanıyıb. TəlaĢ
doğuran fikirdir, amma rahatlanıram ki, maska üzümü
gizlədib.
www.vivo-book.com
282
Cığırın sonunda ağ libaslı ofisiantların əllərində
üstündə Ģampanla dolu qədəhlər olan sinilər var. Kristianın
uzatdığı qədəhi götürürəm ki, pis fikirlərdən tezliklə
qurtulum.
Biz geniĢ, ağ köĢkə yaxınlaĢırıq, o daha kiçik kağız
fənərlərlə bəzədilib. Fənərlərin altında məhəccərlərlə əhatə
olunmuĢ ağ-qara rəqs meydançaları yerləĢir, və üç giriĢə
malikdir. GiriĢlərin hər iki tərəfində buzdan iki qu quĢu
qoyulub. Pavilyonun dördüncü tərəfində səhnə qurulub:
simli alətlər kvarteti hansısa zərif, tanıĢ və asta melodiyanı
ifa edir. Səhnə daha böyük tərkibli musiqi qrupu üçün
nəzərdə