ə tutulub, amma hələ ki özgə heç kim görünmür.
Güman ki, onlar sonradan gəlib çıxacaq. Əlimdən tutaraq
Kristian məni qu quĢlarının arasından rəqs meydançasına
aparır, digər qonaqlar da ora toplaĢıb. Əllərində tutduqları
qədəhlərlə coĢqulu halda söhbət edirlər.
Dəniz sahilinə yaxın bir yerdə nəhəng çadır qurulub.
Çadırın içində səliqəylə masa və stullar düzülüb. Necə də
çoxdur!
www.vivo-book.com
283
– Qəbula nə qədər adam gəlir? – çadırın ölçüsündən
təəccüblənərək Kristiandan soruĢuram.
– Məncə, təxminən üç yüz. Bunu anam bilir, –
təbəssümlə dedi.
– Kristian!
Qələbəlikdən çıxan bir qız Kristianın boynuna atılır.
Onu dərhal tanıyıram – Mia. Solğun qırmızı rəngli, dar Ģifon
paltar geyinib. Donun rənginə uyumlu füsunkar, incə naxıĢlı
Venesiya maskasında. Bir anlıq onunla müqayisədə özümü
ağ atlı oğlanını tapmıĢ qız sanıram.
– Аnа! Аh, əzizim, sən füsunkar görünürsən! – Mia
məni qucaqlayır və dərhal da qollarını məndən ayırır. – Sən
mütləq rəfiqələrimlə tanıĢ olmalısan. Onlardan heç biri
inanmır ki, Kristian nəhayət ki, özünə sevgili tapıb.
Kristiana tərəf təlaĢla baxdım, o isə laqeyd halda
çiyinlərini çəkdi, yəni ―nə etmək olar, Mia belədi və onunla
gör neçə ildi ki, bir-birimizə dözürük‖ və Miaya məni bahalı
libaslar geymiĢ, misilsiz saç düzümləri olan dörd gənc
qadının yanına aparmağa icazə verdi.
www.vivo-book.com
284
Mia tələsik məni təqdim eləyir. Qadınlardan üçü
gülərüz və ədəbli idi, amma qırmızı maskalı rəfiqə – Lili
deyəsən, adı belədir, mənə kinli-kinli baxır.
– Əlbəttə, biz hamımız elə bilirdik ki, Kristian geydir, –
deyə o, kinayəylə Ģərh verir, həm də bu zaman saxta
təbəssümü arxasında riĢxəndini gizlətməyə çalıĢır.
Mia onu acılayır.
– Lili, nə danıĢırsan! Onun əla zövqü var. Kristian,
sadəcə, arzuladığı qızın qarĢısına çıxacağını gözləyirdi və
bu, sən olmadın!
Lili alıĢıb yandı və maskası ilə eyni rəngə düĢdü. Mən
də qızardım. Bundan da pis duruma düĢməyi təsəvvürə
gətirmək mümkündürmü?
– Ledi, sevgilimi