doğru apardı.
Ġçəridə kəmərlərimi bərkidib qayıĢları möhkəm sıxdı.
Çoxmənalı, sirli təbəssümlə.
– Bax indi heç yerə qaça bilməzsən, – mızıldandı. –
Etiraf etməliyəm ki, bu bondajın xoĢuma gəlir. Hə, heç nəyə
toxunma.
Yenə baĢdan-ayağa pörtdüyümü hiss elədim, çünki o,
Ģəhadət barmağını yanağımda gəzdirirdi. Sonra qulaqcıqları
mənə uzatdı. ―Mən də sənə toxunmaq istərdim, amma sən
icazə vermirsən…‖ QaĢlarımı çatdım. Həm də o, kəmərləri
elə möhkəm sıxmıĢdı ki, güclə qımıldanırdım.
www.vivo-book.com
32
Kristian pilotun kürsüsünə oturub kəmərlərini bağladı,
sonra uçuĢöncəsi yoxlamaların hamısını yerinə yetirdi.
Ġnamlı və sürətli hərəkət edirdi. Mən ovsunlanmıĢ kimi seyr
edirdim. О, qulaqcıqları taxdı, tumbleri çıqqıldatdı və pərlər
fırlanmanı sürətləndirərək uğultusuyla qulaqlarımı doldurdu.
О mənə sarı çevrildi.
– Hazırsan, balaca? – səs qulaqcıqlarda əks-səda
verirdi.
– Ihı.
Onun dodaqlarında təbəssüm var idi, dəcəl uĢaq
təbəssümü. Gör neçə vaxtdı bunu görmürdüm!
– Sitak qülləsi, bu ―Çarli Tanqo‖nun göyərtəsidir, hotel
―Qolf-Əks-səda‖ (А1), PDX-dən Portlendə reysə hazıram.
Məni necə eĢidirsiniz? Qəbul.
Aviadispetçerin hissiz səsi cavab verib təlimatlandırdı.
– Rocer, qüllə, ―Çarli Tanqo‖nun göyərtəsi danıĢır,
əlaqənin sonu.
Kristian iki tumbleri çıqqıldadıb idarəetmə dəstəyindən
tutdu və parlaq axĢam səmasına baĢ vurdu.
www.vivo-book.com
33
Sietl və mədəm aĢağı enirdi, ildırım sürətiylə bizdən
uzaqlaĢaraq.
– Nə vaxtsa Ģəfəqin ardınca qaçırdıq, o isə bizdən
qaçırdı, indisə zülməti qovuruq, – qulaqcıqda onun səsi
eĢidilirdi.
Heyrətdən gözlərimi bərəltdim. Bu nə deməkdir?
Qulaqlarıma inanmırdım. Doğrudanmı, o bu cür
romantikaya qabil idi? О gülümsəyirdi və mən də çəkinə-
çəkinə təbəssümünə cavab verdim.
– Bu dəfə, qürub günəĢində hər Ģey daha gözəl
görünəcək, – dedi.
Ötən dəfə, biz Sietlə uçarkən hava qaralmıĢdı. Bu
axĢamsa görünüĢ möhtəĢəm idi, demək olar ki, ilahi. Biz
daha hündürə qalxırdıq, yonulmuĢ qayalara