hər Ģey elə yaxĢı idi
ki! TəhtəlĢüurum nəhayət ki, özünü tanıtmaq qərarına gəlir,
üzünə Edvard Munkun ―QıĢqırıq‖ maskasını taxıb.
Kristian təbəssümlə mənə sarı əyilir, geniĢ və saxta
təbəssümlə. Yanağımdan öpür, sonra qulağıma buz kimi
soyuq və təmkinli səslə pıçıldayır:
– Bilmirəm ehtiramla sənə baĢ əyim, yoxsa yaxĢıca
Ģapalaqlayım və bu səfehliyi baĢından çıxarım.
Amma mən indi nə istədiyimi bilirəm. Maska
arxasından baxıram. Kristianın gözlərindəki ifadəni oxumaq
istəyirəm.
– Mən ikinci variantı seçərdim, – alqıĢlar bitdikdə
coĢquyla pıçıldayıram.
www.vivo-book.com
303
O, ağzını açır və kəskin halda havanı içinə alır. Аh, bu
naxıĢlı dodaqlar, onlara necə də təslim olmaq istəyirəm!
Mən dəhĢətli dərəcədə onu istəyirəm. Kristian mənə səmimi,
bərq vuran təbəssümlə cavab verir, havam çatmır.
– Əzabı seçirsən? YaxĢı, baxarıq görək bunu necə
təĢkil eləmək olar … – Barmağını yanağımda gəzdirir.
Onun toxunuĢu içimin dərinliyində əks-səda verir, ağrı
və istək intizarının axıb yayıldığı yerdə. Elə burdaca üstünə
atılmaq istəyirəm, dərhal, amma bunun yerinə biz oturur və
növbəti lotun necə satılmasına tamaĢa edirik.
Yerimdə güclə otururam. Kristian çiynimi qucaqlayıb,
onun böyük barmağı ritmik Ģəkildə kürəyimi sığallayır,
onurğam boyu bədənim ürpəĢir. O biri əliylə əlimi sıxır, onu
dodağına yaxınlaĢdırır, öz dizinin üstünə qoyur.
Kristian bunu tələsmədən eləyir, mən bu oyunu
anlamıram, gecə yarını keçənədək: Kristian əlimi dizinə elə
qoyur ki, onun ereksiyasını duyuram. Diksinirəm, təlaĢla
masa arxasında oturanlara nəzər yetirirəm, amma onların
diqqəti səhnədədir. Nə yaxĢı ki, üzümdə maska var…
www.vivo-book.com
304
Fürsətdən istifadə edərək onu sığallayıram, onu
sığallayır və istəklərimin buxovlarını açıram. Kristian əliylə
əlimin üstünü qapadır, cəsarətli barmaqlarımı gizlədir, o biri
əliyləsə arxamı qıdıqlayır. Dodaqları kipləĢib, kəsik-kəsik
nəfəs alır və bu mənim sadəlövh toxunuĢlarıma yeganə
reaksiyadır. Amma mənimçün bunun