a oxĢayan
göydələnlər arasından uçurduq.
– ―Mənim ―Esklala‖m bax ordadır, – o, baĢının
hərəkətiylə binaya iĢarə etdi, – ―Boinq‖ ordadır, indisə
―Speys Nidl‖ə yaxınlaĢırıq.
www.vivo-book.com
34
– Heç vaxt orda olmamıĢam, – ah çəkib boynumu
uzatdım.
– Onu sənə göstərəcəyəm, orda Ģam yeməyi yeyərik.
– Kristian, biz ayrılmıĢıq.
– Bilirəm. Amma mən yenə də səni ora aparacağam və
yedirdəcəyəm, – o acıqlandı.
BaĢımı yellədim və anladım ki, mübahisə eləməsək,
yaxĢıdır.
– Bura çox gözəldir, minnətdaram.
– MöhtəĢəmdir, elə deyil?
– Bütün bunları mənə göstərməyin...
– Kobud tərif, hə, miss Stil? Amma mənim, həqiqətən,
bəzi qabiliyyətlərim var.
– Çox gözəl görürəm, mister Qrey.
O, baĢını çevirib gülümsədi. BeĢ gündə ilk dəfə mən
bir qədər sərbəstləĢmiĢdim. Bəlkə hər Ģey o qədər də pis
deyildi.
– Yeni iĢin necədir?
– Sağ ol, yaxĢıdır. Maraqlı iĢdir.
– Bəs yeni müdirin?
www.vivo-book.com
35
– Belə də, normal.
Axı deyə bilməzdim ki, məni Cekin diqqəti narahat
edir. Kristian gözlərini qıydı.
– Nəsə problemin var?
– Yox, hər Ģey qaydasındadır, üzdə olanları saymasaq.
– Üzdə olanlar?
– Eh, Kristian, düz sözümdü, bəzən məni bezdirirsən.
– Bezdirirəm? Mən? Səsinizin tonu nəsə xoĢuma
gəlmir, miss Stil.
– Gəlmir, gəlməsin.
Onun dodaqları təbəssümdən əyildi.
– Sənin doğma pozğun ağzın üçün darıxmıĢdım,
АnasteyĢa.
QıĢqırmaq istəyirdim: ―Səninçün darıxırdım, baĢdanayağa
səninçün, təkcə səsin, dodaqların üçün yox!..‖ Amma
mən, sadəcə, ―Çarli Tanqo‖nun akvariumun ĢiĢərək əyilmiĢ
divarına oxĢar ön ĢüĢəsindən sakitcə baxırdım. Biz cənuba
uçmaqda davam edirdik. Üfüqün üzərində günəĢ asılmıĢdı –
böyük, narıncı, təhlükəli, – və mən yenidən özümü odda
yanmaqla təhlükəyə atılan Ġkar sanırdım.
www.vivo-book.com
36
Zülmət Sietl tərəfdən arxamızca sürünürdü. Səma opal
rəngli, tünd yaĢıl akvamarin dalğalara bələnmiĢdi, onlar
ahəngdar tərzdə bir-birini əvəzləyirdi, bunu isə yalnız AnaTəbiət
etməyə qabildir. AxĢam havası təmiz və Ģəffaf