ç toxunmayıb da.
www.vivo-book.com
317
Kristian donun yuxarı hissəsindən tutur, barmaqları
dərimin üzərində gəziĢir, bədənimdən ürpənti keçir. Ani
hərəkətlə bağları açır. Dondan tutaraq onun üzərindən
keçməyimə kömək edir, sonra çevrilir və səliqəylə stulun
baĢından asır. Mən korset və tumanla qalmıĢam. Pencəyini
çıxararaq onu da donun üstünə qoyur. Bir anlığa donub qalır
və mənə baxır, gözləriylə məni yeyir. Onun Ģəhvani
baxıĢları altında əriyirəm.
– Bilirsənmi, АnasteyĢa, – mənə yaxınlaĢaraq astaca
deyir o. YaxınlaĢa-yaxınlaĢa kəpənək-qalstukunun
düyününü (indi boynundan asılı qalıb) və köynəyinin üç
yuxarı düyməsini açır. – Sən hərracda mənim lotumu
aldıqda elə hirsləndim ki. BaĢımda yüz cür fikir oyanmıĢdı.
Özümə xatırlatmalı oldum ki, cəza menyumuzdan artıq
çıxarılıb. Amma sonra sən özün xahiĢ elədin… – О, maska
arxasından mənə baxır və pıçıltıyla soruĢur: – Bunu niyə
elədin?
www.vivo-book.com
318
– Niyə? Bilmirəm. Kədərdən… həddən artıq içkidən…
o qədər səbəb var ki, – qısaca mızıldanıb çiyinlərimi
çəkirəm. Bəlkə də onun diqqətini cəlb eləmək üçün?
O an mənə lazım idi. Ġndi daha çox lazımdı. Ağrı
güclənib və mən bilirəm ki, yalnız o bu ağrını canımdan
çıxara bilər, içimdəki yırtıcını ram edə bilər. Kristianın
dodaqları kip sıxılır, nazik bir xətlə, sonra üst dodağını
yalayır. Mən də bütün bədənimlə onun dilini dadmaq
istəyirəm.
– Özümə söz vermiĢəm ki, sən bir daha
Ģapalaqlamayacam, hətta sən xahiĢ eləsən belə.
– XahiĢ edirəm! – yalvarıram.
– Sonra anladım ki, sən, ola bilsin ki, bu an narahatlıq
keçirirsən, buna alıĢmamısan, – o, anlaĢıqlı halda
gülümsəyir, həyasız, vecimə də deyil, çünki o haqlıdır.
– Hə, – razılaĢıram.
– Beləliklə, bəzi... sərbəstliklər vermək olar. Əgər bunu
eləsəm, mənə bir Ģeyi söz verməlisən.
– Nə istəsən.
www.vivo-book.com
319
– Lazım gəldikdə stop-sözlərdən istifadə edəcəksən. Bu
Ģərtlə səninlə seviĢəcəm. О'key?
– Hə, – təngnəfəs oluram və onun əllərini bədənimdə
mümkün qədər tez duymaq