istəyirəm.
O udqunur, sonra əlimdən tutur və çarpayıya sarı
aparır. Adyalı kənara çəkərək oturur və yastığı yanında
qoyur. QarĢısında dayanmıĢam. Qəfildən əlimi möhkəm
dartır və mən onun dizləri üstə yıxılıram. YavaĢca məni
tərpətdi və az sonra mən çarpayıda uzanmıĢdım, sinəm
yastığın üstündədir, üzümü yana tutmuĢam. O, kürəyimdəki
saçları yığır və yanaqlarımı sığallayır.
– Əllərini belinə qoy.
Оy! Kristian boynundan qalstukunu çıxarır və cəld
onunla biləklərimi bağlayır. Ġndi biləklərim kürəyimdədir.
– АnasteyĢa, sən, doğrudan da bunu istəyirsən?
Gözlərimi yumuram. TanıĢlığımızdan bəri ilk dəfə mən
bunu, həqiqətən, istəyirəm. Çox istəyirəm.
– Hə, – pıçıldayıram.
– Niyə? – o, zərifliklə soruĢur, əlləriylə yanlarımı
sığallayır.
www.vivo-book.com
320
Onun əlini üzərimdə hiss edən kimi inildəməyə
baĢladım. Bilmirəm niyə. Bu ağır günün, hər Ģeyin olduğu:
pul mübahisəsi, Leyla, missiz Robinson, mənim qovluğum,
―yol xəritəsi‖, möhtəĢəm qəbul, maskalar, alkoqol, gümüĢü
Ģarlar, hərrac – günün sonunda... mən bunu istəyirəm.
– Mən səbəbi uydurmalıyam?
– Yox, balaca, lazım deyil, – deyir o. – Sadəcə, səni
anlamağa çalıĢıram.
Onun sol əli kürəyimdən yapıĢır, məni qımıldanmağa
imkan vermir, sağ biləyi isə yanbızlarım üzərindən havaya
qalxır və onları möhkəm vurur. Bu ağrı qarnımdakı ağrıyla
birləĢir.
Оh! Ġçimdən uca səslə inilti çıxır. О, yenidən məni
vurur, yenə eyni yerdən. Yeni inilti.
– Ġki, – donquldanır o. – On iki olacaq.
Ġlahi! Ġndi cəzanı ötən dəfəki kimi hiss eləmirəm, – o
elə… Ģəhvətli idi ki, elə… ehtiyac duyurdum ki. Uzun
barmaqlarıyla ombamı sığallayır, mənsə köməksiz, əlləri
bağlı və döĢəyə sıxılmıĢ halda uzanmıĢam, bütünlüklə onun
www.vivo-book.com
321
itaətindəyəm, həm də öz istəyimlə. Kristian yenə də məni
vurur, bir azca sağ tərəfə, bir daha, digər tərəfdən, sonra əl
saxlayır və yavaĢ-yavaĢ tumanımı aĢağı endirir. NəvaziĢlə
ovcunu yanbızlarımda gəzdirir və yenidən cəzalandırmanı
icra eləyir: hər bir yandırıcı