idi.
Portlendin iĢıqları parıldayır və göz vurur, Kristian
helikopteri meydançaya endirərkən bizi salamlayırdı.
Yenidən qəribə kərpic tikilinin üstündəydik, təxminən üç
həftə öncə də burdan uçmuĢduq.
Ġlk baxıĢdan üç həftə nə idi ki? Belə də, az-maz.
Bununla belə, mənə elə gəlirdi ki, Kristianı bütün həyatım
boyu tanımıĢam. O, ―Çarli Tanqo‖nun mühərrikini
söndürmək üçün müxtəlif dəstəkləri Ģaqqıldadırdı. Pərlər
asta-asta fırlanmağını dayandırırdı və tezliklə qulaqcıqlarda
yalnız tənəffüsümü eĢidirdim. Hmm. Qəfildən nədənsə mənə
heyrətamiz təsir göstərmiĢ Tomas Tallisin orqan messaları
xatırladım. Nəbzim sürətləndi. Burdan heç yerə getmək
istəmirdim.
www.vivo-book.com
37
Kristian kəmərləri açdı və çevrildi ki, məni öz
kəmərimdən azad eləsin. Onun gözlərində qığılcımlar
oynaĢırdı.
– UçuĢ xoĢunuza gəldi, miss Stil? – nəvaziĢli səslə
soruĢdu.
– Hə, minnətdaram, mister Qrey, – mən də nəzakətlə
cavab verdim.
– YaxĢı, indi də gedək tanıĢının fotolarına baxaq.
O, əlini mənə uzatdı və mən də ona söykəndim ki,
―Çarli Tanqo‖dan enə bilim.
Ağsaqqal bir kiĢi bizə sarı gəlirdi və ürəklə
gülümsəyirdi. Onu tanıdım, keçən dəfə görmüĢdüm.
– XoĢ gördük, Coy, – Kristian əlimi buraxaraq onunla
dostcasına görüĢüb əlini sıxdı.
– MaĢından göz-qulaq ol. Stiven onu saat səkkizdən
sonra götürəcək.
– Oldu, mister Qrey. Mem, – о, nəzakətli baĢ hərəkətilə
məni salamladı, – Avtomobiliniz aĢağıda sizin
ixtiyarınızdadır, ser. Hə, lift iĢləmir. Piyada düĢməli
olacaqsınız.
www.vivo-book.com
38
– Çox sağ ol, Coy.
Kristian əlimdən tutdu, pilləkənə doğru getməyə
baĢladıq.
– YaxĢı ki burda cəmi üç mərtəbə var. Ayaqqabılarının
dabanına da söz ola bilməz, – o, narazılıqla bildirdi.
Zarafatsız.
– Bu batilyonlar xoĢuna gəlmir?
– Çox xoĢuma gəlir, АnasteyĢa. – О gözlərini qıydı və
məncə, nəsə demək istəyirdi, amma susurdu. – YaxĢı.
Tələsmədən gedək. Bircə o çatıĢmır ki, ayağın burxulsun və
yıxılıb boynunu qırasan.
Sürücü bizi qalereyaya aparırdı. Biz