fırladır.
www.vivo-book.com
346
Gecə yarısı biz çadırla qayıq sarayı arasındakı sahilə
gedirik. Bütün qonaqlar ora toplaĢıb ki, atəĢfəĢanlığa tamaĢa
eləsinlər. TəĢkilatçı yenə vəzifə baĢındadır, maskaları
çıxarmağa icazə verib ki, Ģouya yaxĢıca tamaĢa edə bilək.
Kristian əlini çiynimə atıb, amma bilirəm ki, Teylor və
Soyer hardasa yaxınlıqdadır, güman ki, qələbəliyin içində.
Onlar ətrafa göz gəzdirir, sahil körpüsünə, orda iki qara
paltarlı texnik atəĢfəĢanlığa hazırlıq görür. Teyloru
gördükdə Leylanı xatırlayıram. Bəlkə də o, hardasa
buralardadır. Lənət olsun! Leyla haqda düĢünərkən bədənim
ürpəĢir və mən Kristiana qısılıram. O, təəccüblə çininin
üstündən mənə baxır və məni daha möhkəm qucaqlayır.
– Hər Ģey qaydasındadı, balaca? Donmusan?
– Yox, donmamıĢam.
Cəld ətrafa boylanıram və yanımızda dayanmıĢ,
adlarını unutduğum iki cangüdəni görürəm. Kristian məni
qarĢısında dayandırır və əllərini çiyinlərimə qoyur.
www.vivo-book.com
347
Qəfildən tərsanə üzərində klassik, saundtrekdəki kimi
gurultu qopur – bammm! Ġki raket göyə uçur və körfəz
üzərində qulaqbatırıcı gurultuyla partlayır, narıncı və ağ
qığılcımlarla ətrafı iĢıqlandırırlar, qığılcımlar körfəzin sakit
sularında əks olunur, sanki parlayan leysandır. Ağzı açıla
halda havaya qalxan daha bir neçə raketə tamaĢa eləyirəm.
Bu cür möhtəĢəm bir Ģounu sonuncu dəfə harda
gördüyümü xatırlaya bilmirəm, bəlkə də televizorda, amma
bu hesaba alınmır. Və bütün bunlar musiqi sədaları, ―ah‖lar,
―oh‖lar altında baĢ verir. Bir partlayıĢın, uçuĢun ardınca
ikincisi, yenə və bir daha. Doğrudan da möhtəĢəmdir!
Körfəzdə quraĢdırılmıĢ fontanda bir neçə gümüĢü iĢıqlı
fəvvarə on iki funt hündürlüyə havaya qalxır, mavi, qırmızı,
narıncı rənglər alır və yenidən gümüĢü çalara bürünür. Bu
anda yeni –yeni raketlər partlayır və musiqi zilə qalxır.
Heyranlıq təbəssümündən artıq üzümün əzələləri
ağrıyır. Kristiana baxıram, o da uĢaq kimi bu misilsiz Ģouya
heyran qalıb. Nəhayət, altı raketdən ibarət qatar