n donquldanır və
əlini mənə uzadır.
Ağzı açıla halda dayanmıĢam, tərpənə bilmirəm və
Kristianın hər bir kiçik cizgisini içimə çəkirəm: sürüĢən
saçlar, gözlərinin kənarındakı qırıĢlar, iradəli çənə, köynəyin
açıq üst düymələri. Mənə elə gəlir ki, o, on il yaĢlanıb.
Kristian qayğılı halda mənə baxır; gözləri tündləĢib.
– Hər Ģey qaydasındadı, balaca, – o, mənə yaxınlaĢır,
qucaqlayır və öpür. – Gedək, yorulmusan. Uzanıb
dincələrsən.
– Mən elə narahat idim ki, – kəkələyirəm, onun
ağuĢunda məst olaraq və onun Ģirin, ĢipĢirin ətrini içimə
çəkərək.
– Bilirəm. Hamımız narahat idik.
Soyer yoxa çıxıb, ola bilsin ki, mənzilə girib.
www.vivo-book.com
364
– Sözün düzü, mister Qrey, keçmiĢ sevgililəriniz çox
yorucu adamlardı, – acıqlı halda deyirəm. Kristian
gülümsəyir.
– Hə. Düzdü.
Əlimdən tutaraq məni holldan böyük zala keçirir.
– Teylor və onun köməkçiləri indi bütün Ģkaf və
anbarları yoxlayırlar. Amma məncə, o burda yoxdur.
– Burda nə iĢi var ki? – anlamadan deyirəm.
– Düzdü.
– Bura necə keçə bilərdi?
– Belə bir imkanın olduğunu düĢünmürəm. Amma
Teylor bəzən həddindən artıq sayıqlıq göstərir.
– Oyun otağına göz gəzdirmisiz? – pıçıltıyla
soruĢuram.
Kristian mənə ani nəzər saldı və alnını qırıĢdırdı.
– Hə, otaq bağlıdı, amma biz Teylorla oranı yoxladıq.
Havanı ciyərdolusu içəri çəkirəm və yavaĢ-yavaĢ
buraxıram – təmizləyici məĢq.
– Bəlkə, bir Ģey içmək istəyirsən? – Kristian soruĢur.
www.vivo-book.com
365
– Yox, – bədənimdən elə bil qurğuĢun asılıb: dəhĢətli
dərəcədə uzanıb yatmaq istəyirəm.
– Gedək, səni yatağa uzadaram. Yorğun görkəmin var,
– gözlərində nəvaziĢ görürəm.
Üzümü turĢuduram. О da mənimlə yatağa uzanacaq?
Yoxsa tək yatmaq istəyir?
Rahatlanaraq görürəm ki, məni öz yataq otağına aparır.
Çantamı komoda qoyuram və onu açıram. Missis
Robinsonun məktubu ordadır.
– Budur, – məktubu Kristiana uzadıram. – Ġstəyirsənsə,
oxu. Mən bu məktuba cavab verməyəcəm.
Kristian cəld məktubu oxuyur. Çənəsi gərilir,
düyünlənir.
–