n qulaq as. Səndən xahiĢ eləmiĢdim, indisə
əmr edirəm. Onu rahat burax. Onunla ümumi heç nəyiniz
yoxdu. Aydındı?
www.vivo-book.com
368
Kristian hirsli və aqressiv danıĢır. Qapını taqqıldatmaq
istəyirəm, amma qərarsızam.
– Bilirəm. Amma mən ciddi deyirəm, Yelena. Onu
rahat burax, sənin ananı.... Yoxsa bunu sənə dönə-dönə
təkrar etməliyəm? Məni eĢidirsən?.. YaxĢı. Gecən xeyrə, –
Kristian telefonu masaya atır.
Ah, lənət! Ürkək-ürkək qapını döyürəm.
– Hə? – o bağırır və mən qaçıb gizlənmək istəyirəm.
О, masa arxasında oturub, baĢını qolları arasına
qoyaraq. BaĢını qaldırır və üzündəki sərt ifadə dərhal
yumĢalır, çünki məni görür. Gözlərində ehtiyatlılıq və elə
dəhĢətli yorğunluq var ki, ürəyim sıxılır.
О, qayğılı halda kirpiklərini döyür və mənə baĢdanayağa
nəzər yetirir. Onun maykasını geyinmiĢəm.
– Sənə daha çox atlas, ya da ipək yaraĢır, – Kristian
zarafat eləyir. – Amma hətta mənim maykamda da gözəl
görünürsən.
Аh, necə də gözlənilməz komplimentdir.
– Sənsiz darıxmıĢdım. Gedək yataq.
www.vivo-book.com
369
О, yavaĢ-yavaĢ stuldan qalxır, hələ də geyimlidir: ağ
köynək və Ģalvar. Ġndi gözləri iĢıldayır və ümidlə doludur…
halbuki üzündən kədər yağır. O, qarĢımda dayanmıĢdı,
gözləriylə mənə nüfuz edirdi, amma əsla toxunmurdu.
– Bilirsənmi mənimçün necə əzizsən? – soruĢur. – Əgər
mənim ucbatımdan sənə nəsə olsa…
Səsi qırılır, üzündə əyri bir ifadə var. Elə köməksiz
görünür ki – o, mənimçün narahatdır…
– Mənə heç nə olası deyil, – zərif səslə ona inandırıram
və üzünü sığallayıram. Sifəti çox yumĢaqdır. – Üzün yaman
tez tüklənir, – pıçıldayıram, qarĢımda dayanmıĢ bu füsunkar,
əxlaqsız kiĢiyə heyranlığımı səsimdən yox edə bilmirəm.
Barmağımla onun alt dodağının cizgilərinə toxunuram,
sonra aĢağı, boğazına sarı endirirəm, boynunun dibindəki
qırmızı xəttə qədər. О, yuxarıdan aĢağıya aralanmıĢ
dodaqlarıyla baxır və hələ də mənə toxunmur. Mən
barmağımı cizgilərə toxundururam, o gözlərini yumur. Onun
sakit tənəffüsü rəvanlığını itirir.