Barmaqlarımla köynəyin
bağlı düyməsindən yapıĢıram.
www.vivo-book.com
370
– Sənə toxunmayacam. Ancaq köynəyini çıxaracam, –
pıçıldayıram.
Kristianın gözləri geniĢ açılıb və o, həyəcanla mənə
baxır. Amma qımıldanmır belə və məni dayandırmır. Mən
asta, çox asta Ģəkildə düyməni açıram, parçanı dəridən uzaq
tutaraq, sonra tələsmədən növbəti düyməyə keçirəm və
bütün prosesi təkrarlayıram: diqqətlə və fikrimi tam
cəmləyərək.
Ona toxunmaq istəmirəm. Düzü, istəyirəm, amma
toxunmuram… Dördüncü düymədən sonra yenidən qırmızı
xətt peyda olur və mən üzümü qaldırıb cəsarətsiz halda
gülümsəyirəm.
– Bu da icazəli ərazidir, – barmağımı xətt üzərində
gəzdirirəm və sonuncu düyməni açıram. Köynəyi
aralayıram, manjetlərə keçirəm, taxma düymələri bir-bir
qara cilalı daĢdan çıxarıram.
– Olar köynəyi əynindən çıxarım? – astaca soruĢuram.
O, baĢının hərəkətiylə icazə verir; əlimi qaldırıb
köynəyi əynindən çıxarıram. Kristian qollarını
sərbəstləĢdirir və budur qarĢımda qurĢağadək çılpaqdır.
www.vivo-book.com
371
Köynəkdən qurtularaq o, deyəsən, ruhi tarazlığını bərpa
eləyib və bic-bic gülümsəyir.
– Ġndi Ģalvarla məĢğul olacağıq, miss Stil? – o soruĢur,
qaĢlarını qaldırır.
– Yataq otağında. Ġstəyirəm ki, çarpayıya uzanasan.
– Doğrudan? Miss Stil, gözüdoymaz adamsınız.
– Maraqlıdı niyə? – Onun əlindən tuturam, kabinetdən
çıxarıb yataq otağına aparıram. Ora sərindir.
– Sən eyvanın qapısını açmısan? – soruĢur, qaĢlarını
düyünləyir biz içəri girərkən.
– Yox, – bunu xatırlamıram. Yalnız bunu xatırlayıram
ki, yuxudan oyanarkən otağı nəzərdən keçirmiĢəm. Onda
qapı bağlı idi.
Lənət Ģeytana! Üzümün rəngi qaçdı; ağzımı açaraq
Kristiana baxıram.
– Nə? – kəsik-kəsik soruĢur o.
– Mən yuxudan duranda burda kimsə vardı, –
pıçıldayıram. – Amma mənə elə gəldi ki, ilğım görürəm.
www.vivo-book.com
372
– Nə? – Kristianın üzündən dəhĢət oxunur. О, eyvan
qapısına sarı yüyürür, ordan ətrafa baxır, sonra geri dönərək
qapını arxasınca bağlayır. – Dəqiq? Kim?..
–